σε οσους αρνουμαστε να γνωρισουμε

αδιαφοροι για το συνολο μιας πολιτιστικης εκφρασης υποταγμενης στους νομους των καιρων
αδιαφοροι για τις μανιερες και τα γουστα καθε τετοιας εκφρασης
αδιαφοροι για καθε υποψια σταδιοδρομιας σε οποιο χωρο αυτη εκφραζει
αδιαφοροι για επαναπαυση σε μια κουφια τιμιοτητα
αδιαφοροι για τη συνθηκολαγνεια του οψιμου ακτιβισμου της παραιτησης
αδιαφοροι για τα υποπτα φαγοποτια και τις σκατογιορτες ξετσιπωτων ψευτοκοινοτητων
αδιαφοροι για αντιληψεις κρισεις ονειρα που μας την εχουν στημενη
αδιαφοροι για καθε φιλια που μας συμπαρασυρει προς την αποδιαρθρωση
αδιαφοροι για καθε αποδειξη σε αυτους που καμωνονται πως δεν καταλαβαινουν
αδιαφοροι για το χρονο που χασαμε για να αναμετρηθουμε με τους προσωπικους μας δαιμονες
αδιαφοροι για καθε χυδαια διανοηση που καμια συνεπεια της δεν προκειται να μετουσιωθει σε πραξη
αδιαφοροι για μια σκυθρωπη ρουτινα βουτηγμενη σε ποταπες προληψεις οπου ολα ειναι υπολογισμενα
αδιαφοροι για γνωμες - απομιμησεις σκεψης που επιδεικνυουν ευκαιριακα επιφανειακα μυαλα  
αδιαφοροι για καθε ταξινομηση στις εγκυκλοπαιδειές τους

ειμαστε περισσοτερο υποχρεωμενοι απο ποτε

-παραφραζοντας πρεβερ-

να εχουμε το ενα ποδι στην υποκειμενικοτητα

το αλλο στον αντικειμενικο κοσμο

και το τριτο στον κωλο των ηλιθιων

Οπου Θες III

με μια πενα απο φτερο στα δοντια
μ1 μαχαιρι στα πλευρα
ζητιανος-κλοουν μονος σε λαθος ατραπους

στην τρικυμια ναυαγος
μεσα στην πλανη αληθεια
αντι για αιμα μεσα σου της ληθης τρεχει η βρυση

τα βλεμματα τα γνωριμα που δεν υπαρχουν πια
ελα ρε γαμημενο παρ τα ολα
εγινε αυτο που καποτε ειχες πει

Οπου Θες

ανοιξη 013

εισβαλλω στη σκεψη σου 
για να βρω εξοδο
κι αν σε πνιγω 
καμια φορα
φιλι της ζωης

αχαρτογραφητη περιοχη
οι συγχρονισμενες επιθυμιες
κι η λησμοσυνη τους
δεν ειναι αλλο
απ της εκπληρωσης το κολυμπηθροξυλο

θα γινω επενδυτης στρατηγικος
να ξηλωσουμε ολη την πολη
να σεργιαναμε στ αρχαια σοκακια
να βασταμε λαρνακες
γεματες χτεσινοβραδυνα ονειρα

Πως Χαιρονται Τα Φρενα Μου

φιλοι μου

ειμαι στην περιεργη θεση να ανακοινωσω

πως η ανοιξη με χει ανατιναξει.

πριν απο κανα τριμηνο 

εστειλα ενα γραμμα σε γνωστη εκπομπη 

ανευρεσης και συναντησης χαμενων ψυχων,

οπου ζητουσα πολυ ευγενικα 

-εξηγωντας αναλυτικα τους λογους-

να συναντησω

 σε καποια εκπομπη αν ειναι τοσο αναγκη-

τον κυριο 

που καταγραφει τις κλησεις απ τις τηλεκαρτες μου

και αντιγραφει τα στικακια μου

οταν λειπω.

μολις παρελαβα βιντεοκασετα

οπου ενας ασπρος κουνελος

μιλαει με τη φωνη Της και λεει

"αφου ρε, δεν υπηρξες ποτε" 

ακατανοητα μορσιμος

στριφογυρνωντας στο κρεβατι 

περικυκλωμενος απο ονειρα 

    που στρατοπεδευσαν στο ταβανι

          και εκτινασσονται προς τα πανω σου,

        βουτας απ τα μαλλια τα ακατανοητα

         στριμωχνεις τα υπολοιπα στο γυψινο

     κρυβεσαι πισω απ τη γλωσσσα-

   το μυαλο μεταφραζει σε λεξεις

           αυτα που γεμιζουν τα τσαντιρια τους

            και στο κενο αναμεσα στην ανταρσια

και την αφοσιωση

                         οι χιμαιρες σε στριμωχνουν στις γωνιες-

           (δορυφοροι ανεπαρκειας)

           αι στο διαλο συγκινηθηκα

Ευρωπη

να εισαι με ευγενεστατοπελατη  Δ.ΕΙΜ.ΑΡ.ιτη

να σου λεει για ευρωπη και μαλακιες

και να του σκας στα μουτρα

ενα

"μα σας παρακαλω 

αφηστε με να ολοκληρωσω"

βαφτισμενοι στου ψυχισμου μας το δηλητηριο

αφου σιγα σιγα ολοκληρωνεται η τελευταια πραξη της παρωδιας
με τιτλο:"τρικομματικα νεα κολπα σε αδιεξοδες περιπετειες"-
ερχεται βασανιστικα η ωρα του ξεκαθαρισματος.
η εκτιμηση αυτη ενισχυεται απο την απροκαλυπτη πλεον 
επιδειξη εξουσιαστικης καταχρησης και αλαζονειας
αλλα και απο την υπερπροχωρημενη σηψη που εχει γινει ανυποφορη 
για ολο και περισσοτερες κοινωνικες ομαδες και ταξεις.
το ζητουμενο ειναι τί ακολουθει
και κατω απο ποιες προϋποθεσεις 
θα αναποδογυρισει η σκηνη κατω απ τα ποδια τους.


η γενικη διαμαχη αναμεσα στον κοινωνικο ιδεαλισμο 
και το ρομαντισμο
ειναι η κρισιμη βαλβιδα ασφαλειας 
που θα οριοθετησει τις εξελιξεις.
οσο θερμα κι αν υποστηριξει ενας ρομαντικος καποιο κινημα 
καποια στιγμη θ αναγκαστει εκ των πραγματων
να αποσυρθει απο αυτο, γιατι η ηθικη της ομαδας 
και η κατ επεκταση θεωρηση της υπεροχης του συνολου πανω στο ατομο,
αποτελει προσβολη του αυτοπροσδιορισμου της εσωτερικης φυσης.
χωρις αυτην, η συμπεριφορα γινεται προβλεψιμη και ελεγχεται,
το χιουμορ γινεται ακακο και φθηνο,
ο ερωτισμος γινεται η ανοητη πλευρα της λαγνειας 
και πορνογραφια,
η ποιηση γινεται εξωσυναισθηματικη και δοκιμιο,
το κινημα πεφτει θυμα τυρρανιας αρρωστων ή ηλιθιων.

σαφως και το πληρες ανθρωπινο μυαλο
πρεπει να εχει την ικανοτητα 
για ταυτοχρονη κοινωνικη δραση και αυτονομη εσωτερικη φυση,
γι αυτο και ειναι μελαγχολικη η διαπιστωση
πως οποιoσδηποτε αγωνας οσοδηποτε εντιμος ή αληθινος
καταληγει απο κελευσμα αντιεξουσιας σε εδρες και εδρανα.
ο ρομαντικος ωστοσο αναγνωριζει πως το κινημα
ειναι το φοντο που παιζεται το προσωπικο του δραμα
και αναγνωριζει πως να το αγνοησει
ειναι σα να παραδιδει την ελευθερια και βουλησή του
στις ολοκληρωτικες τασεις.
καθε απολυση καθε περικοπη καθε νεος φορος 
καθε αυξηση του ΦΠΑ καθε τρομονομος
ειναι προσληψεις στα σωματα ασφαλειας 
ειναι καινουρια δακρυγονα και γκλομπς
ειναι συλληψεις και μισαλλοδοξια.
το ζητουμενο ειναι και ηταν παντα
το πως θα οργανωθει η κοινωνικο οικονομικη βελτιωση
και το πως θα τσακιστουν οι διεφθαρμενοι,
χωρις ομως να αναλαβουν την οργανωση καινουριοι ηλιθιοι μαλακες,
ανθρωποι δηλαδη που με ειρωνικο τροπο
φανταζουν σχεδον παντα οι μονοι διαθεσιμοι.

φυσικα η διογκωση και χρησιμοποιηση 
του "ο,τι να ναι" συριζα
στο ρολο του ενδοκοινοβουλευτικου εχθρου,
αποδεικνυει την αδυναμια στοιχειωδους ενδοσυστημικης αναλυτικης πρακτικης,
γι αυτο και οσοι εχουν γνωση εκεινων που ξερουμε ,
θα συμφωνησουν πως βρισκομαστε μπροστα στο τελος του κοινοβουλετισμου. τα παιδια με ρουκετες, οι συγχωνευσεις των παντων, οι γριες που δυσανασχετουν πια με καθε πολιτικη αναλυση, οι αναφορες απο παγκοσμιας φημης καλλιτεχνες, ο νεοσουπερ ηρωας που αποκρουει δολοφονικα χτυπηματα απο ναζιστες, μπατσους, δημοσιογραφους, παπαδες, πολιτικους-τρολλ. και επειδη η θεωρια που μενει απραγματοποιητη αποτελει καταδικη ανυπομονη να πραγματωθει, η πρωτη προταση προς ψηφιση ειναι:
ολοι οι συριζαιοι στα σωματα ασφαλειας, οι παπαδες να γινουν  εφοριακοι, οι γριες στα δημοσιογραφικα πανελ, οι εφοριακοι στις κουζινες των νοικοκυριων, οι δημοσιογραφοι να γινουν παπαδες, οι πολιτικοι με τους χιτες στη βουλη, οι μπατσοι σε κεντρα αποκαταστασης. 

γιατι σα φαντασμα στους δρομους τριγυρνας

πεινα εξαγνισμου και διψα ευφροσυνης

να ζησω ζω εχω ζησει 

αμετρητες ζωες ως τωρα

που με παιρνουν στο κατοπι τα βραδυα

σαν αδεσποτα μεχρι την εισοδο

και εγω ανεβαινω 

πεταω βιαστικα τα κλειδια

αναβω ενα τσιγαρο στα σκοτεινα

απολαμβανοντας

δυο γεννησεις και τρεις θανατους

με ρυθμο

τρεις μεταμελειες ανα τζουρα

οι φλεβες του ποταμου

βαρανε μες στο κρανιο σου

και ανασαινεις τεχνητα 

γιατι αλλιως δε γινεται

δεν ειναι και λιγο 

να συνειδητοποιεις 

πως φευγουν τα ποταμια

γυριζουν στο φεγγαρι

شبح

31

1.η αληθεια δεν αμφισβητειται μοναχα ολοκληρωνεται.ΣΤΟΠ
2.
3.μοναξια ειναι να ακους απ το υπερπεραν ελα μικρε αργησαμε
4.μειδιαμα ειναι το αρθρο 120 παραγραφος 4 του συνταγματος
5.πανουργια οι σελιδοδεικτες που διαλεγεις να χρησιμοποιεις στα τετραδια που σκαλιζεις
6.ειρωνεια ειναι η αγνωστου φασματος συχνοτητα που εκπεμπει η τελευταια λεξη καθε προτασης (Τ.Ο.Τ.Ε.)
7.ασφυξια η καλοπροβαρισμενη φυσικοτητα της ειρωνειας
8.καταθλιψη μια κουραση βαρια οσο ενα τσουβαλι πετρες
9.δημοκρατια η μυγα που ψυχομαχαει πισω απ την κουρτινα
10.θεωρια η καθε μαλακια περισπουδαστου μπακαλορεα που διαψευδεται στην πραξη
11.
12.ΕΧΩ ΠΙΕΙ ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΤΙ ΓΡΑΦΩ
13.ευτυχια ειναι να μαστε μαζεμενοι παρεα και να περιμενουμε μια πιτσα
14.ελλειψη ειναι το κρεβατι σου να της μοιαζει
15.σπουδη ειναι πως οι πιο σημαντικες λεξεις αρχιζουν απο εψιλον
16.σπασιμο οταν μπλεκονται τα μαλλια στην περικεφαλαια και τα παραχωνεις μεσα με το πανω μερος της ασπιδας
17.ψυχραιμια ειναι να αυτολογοκρινεσαι (2,11,28,30)
18.σοου ειναι να αποκαλυψει ο απαχθεντας τι συνεβη κατα τη συλληψη 
19.ανταποκριση ειναι ο απαχθεντας οδοντιατρος να ειχε κανει απονευρωση στον δ.κουφοντινα πριν αυτος παραδοθει
20.αδυναμια να μην μπορεις να πεις εισαι ο χειροτερος ανθρωπος που εχω γνωρισει
21.τρομος ειναι να σε κανει τουιτ ο θεμος για να ρωτησει τη γνωμη σου για τη χρυση αυγη
22.και βγαινω στο δρομο που βγαζει απ την πολη λιγο πρωτου να ξυπνησουνε ολοι
23.η μοναδα μετρησης της σεροτονινης ειναι το μαζυ
24.αλγεβρα αγαπης ειναι ο τροπος με τον οποιο απλωνεις το χερι και χαϊδευεις το αδεσποτο
25.μυστικοπαθεια να παραδιδεις τις πινακιδες και να κυκλοφορεις 
μ1 χαρτονι στο παρμπριζ ΔΟΚ 1276
26.ρητορικη ειναι ο τροπος που προφερει ο αδωνις το ρο
27.ανησυχια ειναι να περιμενεις να σε παρει τηλεφωνο ενω καθε 30'' πατας refresh στο indymedia
28.
29.μοιρολατρια ειναι μαζι με την ερτ να πληρωνεις και για την αστυνομια
30.
31.απογνωση ειναι το μουνι της μανας σας

καποιος

καποιος ζει επειδη μια σφαιρα πηγε λιγο πιο κει

καποιος κοβει το χερι και διαγραφει το αιμα

αληθινοι οιωνοι ειναι τωρα τα πραγματα

η ανυπολογιστη εξαφανιση της ζωης σου

οπου ο,τι δεν ειναι αθλιοτητα ειναι δακρυα

ο αισθητισμος που ειναι το αλλο προσωπο της θρησκειας

βροχερος ειρμος σταυρωμενος

καποιος σε κοιταξε με τα πρησμενα του ματια

και ειπε: τον καιρο της απωλειας του φιλου

αρχισα να ζω για να γυρευω τ αδυνατα

ν αποφυγω μια μεταθανατια συναντηση με τα ηθη μου

δεν κηδευεται η συνειδηση 

μονο σιωπα ισως 

η αληθεια γερνα

(το παν κι οι ειδησεις)

καποιος θυμαται μεσα σου ενα παλιο του φιλο

και ολοι κλεινουν το στομα και πεθαινουν

το εχουμε αποστηθισει, ξεχνωντας

τον αλαθευτο κανονα του αντικανονικου

η πουριτανικη ηθικη απο τη μια

η αχαλινωτη απληστια απο την αλλη

ηταν αυτα τα δυο χασματα του καιρου

τα γκρεμιζουμε ή πεφτουμε μεσα

καποιος σε κοιταει μεσα απ τις οθονες

και σε βλεπει και σε στοιχειωνει

και στ αφτια σου βουιζει η σιωπη της συναινεσης

ΑΝΑΡΧΙΑ ΡΕ εκτοξευει

δεν κηδευεται η συνειδηση 

μονο σιωπα ισως 

η αληθεια γερνα

(το παν κι οι ειδησεις)

αναμνησεις ΙΙ

ειμαι σονετο + γαργαλητο
ειμαι ειμαι εκλειψη σεληνης
ειμαι η μυστικη ζωη αψυχων αντικειμενων
ειμαι ψηφιακος, ειμαι hi-tech
ειμαι ενα κοσμικο ανεκδοτο
ειμαι τα τριμματα καπνου στο πληκτρολογιο σου
ειμαι το επιθανατιο τραγουδι μιας καψαλισμενης πεταλουδας
ειμαι το γραφειο πρωθυπουργου γαζωμενο απο σφαιρεςς
ειμαι χελιδονοφωλια μεσα σε καμιναδα
ειμαι καφε αραχνη που κρεμεται πανω απ το μαξιλαρι
ειμαι το περιγραμμα του σλιπ μες στη βαρυχειμωναξια
ειμαι συνεργος και προστατευομενος της λελας καραγιαννη
ειμαι ο ηχος απ το τσουγκρισμα δοντιων σ1 γλωσσοφιλο
ειμαι τα ψεμματα που λες στην ψυχαναλυση
ειμαι φτηνη ταπετσαρια και μακραμε κουρτινες
ειμαι δαντελωτο κολαρο και μαλλια μεχρι το κωλο
ειμαι μια σημαια χωρις χωρα, ενα πανο χωρις σλογκαν
ειμαι ανεμοσκαλα που λειπουν σκαλοπατια
ειμαι συνωμοσια, ειμαι ακροτητα, ειμαι καραγκιοζιλικι
ομως δεν ειμαι δικοσςσσσςςςσςσςσσςσςσςςςςςσσ

θενά θελα να μουν κουταλακι της κρεμας

θενά θελα να μουν μαχαιρι για γδαρσιμο

θενά θελα να μουν φαγουρα στην καμπουρα της αγαπης

θενά θελα να μουν τριχα μεσα απ το καλτσον

θενά θελα να μουν δισσυλαβο ονομα

θενά θελα να μουν ως εκει + οχι παραπερα

θενά θελα να μουν αναξιοποιητο προσον

θενά θελα να μουν ντοκουμεντο μυστικο απο τη βαρκιζα

θενά θελα να μουν ποιηση γραμμενη σε WC

θενά θελα να μουν στραβομουτσουνιασμενη εκδικηση

θενά θελα να μουν ο τονος στο θενά θελα

θενά θελα να μουν η punk στη μιζερη ζωη σου

θενά θελα να μουν αφοσιωση + θρασος

θενά θελα να μουν λαχταρα + συμβατικη εκφραση

θενά θελα να μουν κατι αλλοκοτο αλλα φιλικο προς το χρηστη

θενά θελα να μουν κληση χωρις χρεωση

θενά θελα να μουν ιουδαιο-χριστιανικο απωθημενο

θενά θελα να μουν ακομπλεξαριστος μανιχαϊσμος 

θενά θελα να μουν εκσταση μενος κινδυνος απολαυση και βια

μα πιο πολυ θενά θελα να μουν δικοσςσσσςςςσςσςσσςσςσςςςςσσ

καμπουριαζεις

ειναι απεναντι μου και στεκεται κοιταζοντας τον τοιχο.
δεν με κοιταει ποτε, δεν με πλησιαζει ποτε, δεν μιλαει ποτε.
καμια φορα μετατοπιζει την στηριξη του απο το ενα ποδι στο αλλο.
σαν να ξεκουραζεται αλλα δεν το κανει γι αυτο.
το κανει για να με εχει στην τσιτα.
το υφος του δειχνει σαν να ειναι απασχολημενος με κατι τοσο σημαντικο.
ποτε ποτε γυρναει λιγο το κεφαλι ισα για να δω τo μαγουλό του, αλλα μεχρι εκει.
ποτε δεν εχω δει τα ματια του.
οταν κουνιεται νιωθω πως ολα γυρω του σπαραζουν.
τον φοβαμαι τοσο πολυ.
σημερα λοιπον τον κοιτουσα πολλη ωρα και παρακαλουσα απο μεσα μου να γυρισει. 
εχω πιει καπως και καταλαβαινεις.
ας γυρισει επιτελους να τελειωσει το μαρτυριο ελεγα απο μεσα μου.
ας γυρισει κι ας ειναι το τελος του κοσμου σκεφτομουνα.
ορκιζομαι πως μιλησε με τη δικη μου φωνη και μου ειπε:
''δυο επιλογες εχεις σου δινει αποψε η νυχτα,
να παιξεις με τις λεξεις ή να την ονειρευτεις.
σιγα το διλημμα.
διαλεξε και τις δυο''

τελος του κοσμου 21.12

και εισαι καθισμενος στην ακρη του μπαρ
ζωσμενος και περιμενεις
και μπαινει εκεινη με τα παγωμενα ματια
και σου ζηταει να τραγουδησεις
το τραγουδι του τελους του κοσμου

και ξεκινας και σιγοτραγουδας
και καιγεσαι ολοκληρος φωναζεις
περπατας πανω στα κυματα
ξεβραζεσαι στα βραχια
ειναι το τελος του κοσμου

η πιο ομορφη απ τη νυχτα
πλανητες πεφτουν νεκροι μπροστα της
μα αυτη δεν υπαρχει
βλεπεις; δε θα την χασεις ποτε
γιατι ειναι το τελος του κοσμου

τοτε τους βλεπεις
ειναι αλυσσοδεμενοι γυμνοι
και κατασπαραζουν ο ενας τον αλλο
δεν βλεπουν το δρομο που οδηγαει σε Σενα
δεν ξερουν πως ηρθε το τελος του κοσμου

συνη-συνη-εμπιστοσυνη

τι θελω να πω με ολα αυττα;
συνοπτικα ο ερωτευμενος που μεσα απο τον χωρισμο 
βρισκει την ελευθερια του επειδη δεν εξουσιαζεται και δεν εξουσιαζει
(ή απλα δε δινει λογαριασμο)
προσομοιαζει στον ελληνα αν το θες μεταναστη 
ο οποιος αφομοιωνεται σ1 οπως και να χει εξουσιαστικο συστημα,
σε οποια χωρα και αν επιλεξει,
βρισκοντας τη χρυση τομη 
στην προσωπικη του εργασιακη ματαιοδοξια χωρις 
καμια διαθεση περαιτερω αναζητησης.
οι επαναλαμβανομενες 
(αποτυχημενες εκ των πραγματων)
προσπαθειες επανασυνδεσης του ερωτευμενου - χωρισμενου
ταυτιζονται αναγκαστικα με τον μεταναστη (ελληνα αφου το θες) εργαζομενο
που καταληγει να συναναστρεφεται με συμπατριωτες του.
ειναι απο οπου κι αν το πιασεις ενα ζητημα εμπιστοσυνης.

''θα ηθελα να αποκτησουν ολοι προσωπο,
ετσι ωστε να συνδιαλεγομαι με πραγματικους ανθρωπους 
και οχι με ιδιοτητες,τιτλους,θεσμικους ρολους και επαγγελματα.
μονο που φοβαμαι τί θα αντικρυσω''

camera obscura

αναμνησεις I

★στον πολεμο με το ιραν το '13 
η "Εφημερίδα των Συντακτών" θα μοιραζει κουπονια
για να δουμε live βομβαρδισμους 
σε ανακαινισμενους σινεμαδες

★πως γινεται να ερωτευεσαι με καισαρικη;

★ΘΑ ΣΟΥ ΓΑΜΗΣΩ ΤΗΝ ΟΘΟΝΗ ΡΕ

★εχτισα στα συνορα μεταξυ αγαπης και αποστροφης παλατι
και στην εξωθυρα γραφει:
''καμια μεταφυσικη δεν προηγειται της μοιρας μου''

★ να χωσω ενα κατσαβιδι στο δοντι μου

★διαστροφες, καζινο, κινητα, σατανισμος, στομαχι, το καλο, ορεξη, επιβολες, χιτλερ, φεισμπουκ, ανθρωποι, μετα-ανθρωποι, ραδιοφωνο, μιση, γαλα, παρελθον, κλαμπακια, εκεινοι, εμεις, εκεινη, καπιταλισμος, ταινιες, πολεμοι, τηλεοραση, σκοτωμοι, πεθαμενοι, σωτηρια, ηρωες, θλιψη, καταθλιψη, αναρχισμος, ακρογιαλιες, παρακμη, ωρες, εκεινη, δοξα, τα παντα, φιλιες, εντροπια, μερες, κουνουπια, χαρτια, λεφτα, εμενα, κρατος. θεατρο, συμπαν, ο,τι αξιζει, εσενα,  θρυλαρα, ευρωπη, ονειρα, υγεια, δηλητηρια, ταξιδια, μυαλο, συμπονοια,  φαντασια, υπερφυσικο, ψηφοφοροι, γλωσσες, δικια μου, δικια σου, αυνανισμος, κυριαρχια, παθη, λαθη, επιμορφωση, αυτομορφωση, σπαιντερμαν, κομμουνισμος, χριστιανισμος, τιποτα, δολοφονιες, δολοπλοκιες, εκεινη, εξοδοι, αηδιες, παραλογο, ψευτικο, αγαπη αλλοτριωση, ζωη, οικολογια, οικονομια, απωλειες, συνηθειες, εισοδοι, μελλον, μαριονετες, τεχνη, μαλακιες, νερο, τουαλετα, σοσιαλισμος, οπλα, βενζινη, θειο, τσιγαρο, φιλοσοφια, δευτερολεπτα, τα μαλλια μου, σεξ, τσοντες, τραγουδια, τσαντες, μπασταρδακια, ανωμαλιες, πολιτικοι, ζωα, λογικη, εκκλησια, μυθολογια, σκεψεις, ψυχη, μελαγχολια, γυναικες, καργιοληδες, σκατοφλωροι, βλακειες, γεροι, αληθινο, μεθυσια, ταξιδια, εκεινη, τραγουδια, εγω , γη, λαος, φυση, εσυ, βιβλια, συναυλιες, πουτανακια, κομπλεξ, μπαρακια, απωθημενα, παπουτσια, χασισια, φαντασιωσεις, γαμησια, μοναξια, θανατος

αναμεσα στο σαρκασμο και τη συμπαρασταση
αναμεσα στη ζοφερη κορη και τη χαζομαμα
απο ολα τα υλικα γεννιουνται οι αναμνησεις.
το αλλοκοτο του εκκεντρικου, η μισοκρυμμενη ιδιοσυγκρασια, η παθιασμενη παρορμηση, οι αντιφασεις μας που οταν ικανοποιηθουν συνδυαζομενα δινουν αυτο το παραδοξο στροβιλισμα στην καρδια

σε βαρεθηκα

αθροιζοντας το τιποτα
υποστασιοποιωντας το ανυποστατο
κανοντας τα ψεματα αληθειες
επαληθευσες το γνωστο συμπερασμα

σαν αραχνη παγιδευμενη στο ιστο της 
απαγορευεις καθε εισοδο στο μυχιο εγω
απεμεινε η απροσδιοριστη φυσιολογικη ζωη
και το μισος στους αλλους της δικης σου αναξιοτητας

παρερμηνειες χωρις ενδιαφερον
τα λαθη της ζωης σου στοιβαγμενα σ1 βλεμμα
σε βαρεθηκα. το βλεπω καθαρα
θα παραμεινεις υαινα

τιποτα = τι+ποτε

αν υπαρχει συλλογικη μνημη αυτο ειναι σφραγισμενο μεσα.
κυριρχει παντου, το ακους απο καθε κατευθυνση.
μην χολοσκας, ασ την την πατσαβουρα, την παρτη σου να κοιτας,εμεις να μαστε καλα,
ολα μηδενιζονται κι ολα ψυχανεμιζονται.

εδω και καιρο ολες οι απολαυσεις εχουν προγραμματισθει
αρκει να αγορασεις τη συγκεκριμενη συσκευη.
η απολαυση ταυτιστηκε με τον κορεσμο της επιθυμιας
απο τοτε που το προϊον γεννησε την αναγκη.
και λοιπον;

δεν υπαρχουν θεμελια, καμια σταθεροτητα
μονο στριφογυρναμε σαν σβουρες πανω σε μια μυτερη προεξοχη.
η εξουσια μας μεταμορφωνει σε αμοραλιστες απατεωνες,
η ασυδοσια εξαγοραζει συνειδησεις.

η μεγαλη απατη μας απειλει με πολτοποιηση
τα ρεστα δικα μας

Πορευση-Φορτιο-Ερημος-Ανια+Θυμος

θα γυρισω πισω, με ατσαλινα μπρατσα και ποδια,
με σκουρο δερμα, ματι μανιασμενο.
απο το προσωπειο μου θα με κρινουν οτι ειμαι απο ρατσα δυνατη.
θα χω χρυσαφι πολυ.θα ειμαι τεμπελης και ζορικος.
οι γυναικες κανακευουν αυτους σακατηδες αγριανθρωπους,
σαν επιστρεφουν απο καυτα κλιματα.
θα αναμιχθω με τα κοινα.
Σώθηκα.
τωρα ειμαι καταραμενος.
συχαινομαι την πατριδα μου.
χρειαζομαι ενα γερα μεθυσμενο υπνο
φυτεμενος στα βοτσαλα μιας παραλιας.
μονο αυτο
Α.Ρ.

στοιχειο της διαλυσης

η κρατικη - κατεστημενη εκδοχη

δε γινεται πιστευτη ουτε στο ελαχιστο

και οι απεγνωσμενες ατσαλες επαναθεωρησεις της

,χειροτερευουν  την αξιοπιστια των θεμελιων του ιδιου του συστηματος.

φυσικα ο τεχνικος + αστυνομικος ελεγχος

των ανθρωπων και των φυσικων δυναμεων κατ επεκταση

προκειται να φτασει στο απολυτο,

οποτε λογω σφαλματων στη δομη του αναμενεται να εκφυλιστει απο μονος του.

η μυθολογικη οπερα που ζουμε συνεχιζεται

...

Ειρμος Του Κενου

στεκομαι και παρατηρω το προσωπειο της αμφιβολιας μου 

πριν το φορεσω

 εφθειρα τη ζωη μου - αφηστε με να ξεπεσω 

το ηξερα απ εξω+ανακατωτα 

τωρα διακρινω τη βρωμικη γνωση του χθες 

 στεκομαι και παρατηρω το προσωπειο της αλαζονειας μου 

πριν το φορεσω 

ζουσα εξω απ τον υπολοιπο κοσμο 

με συστατικο της καθημερινοτητάς μου 

καθοδους σε καταθλιψεις + επιθεσεις προς πασα κατευθυνση 

και σημειωσα τα παντα 

 στεκομαι και παρατηρω το προσωπειο της θλιψης μου 

πριν το φορεσω 

μια μερα που η μικρη αληθεια 

συνοδευσε την αληθεια ολακερη 

μια μουσικη ηταν να ακουσω 

αλλα εγω ξεχασα τα λογια

 ζητησα καταφυγιο γιατι ισως μεινω μαζι σου για παντα 

στεκομαι και παρατηρω το προσωπειο της μανιας μου 

πριν το φορεσω