Μπορεις Να Μαντεψεις Που Πηγαινεις(αν πηγαινεις καπου!)

ρουφας το αλκοολ οπου το βρεις,λες και σε κυνηγανε.
ουτε το μπουφαν σου δεν εβγαλες.
ποτε σε κεινο το αδειο μαγαζι,ποτε στο αλλο το γεματο.
παραξενη η βραδυα παντως.
η διπλα παρεα μες στην απογνωση.απ οτι φαινεται τους ηρθε μεγαλος ο λογαριασμος και κοιταζονται σα χαζοι.ζητανε απ τις κοπελες παραπερα να τσονταρουν κατι για τα σφηνακια που τις κερασαν.
αυτο ειναι καμακι!τελικα μαζι φευγουνε.
επιτελους σκαμπο αδειο και θεση στην μπαρα.καλη συνεχεια!
βγαζεις και το μπουφαν.
μυστηριοι τυποι εδω μεσα.
στη μια γωνια ενας γεροδεμενος μπρατσαρας με αμανικα δερματινα και στυλ γκει ναυτη αμερικανικης b-movie και στην αλλη ενας χαριτωμενος με πολυχρωμα ρουχα,γεματος μπιχλιμπιδια και πιπα στο τσιγαρο α λα μεριλιν.
μαλλον κι αυτοι μαζι θα φυγουν.
ολο το μαγαζι αυτους κοιταει χασκογελωντας.σπαστικο.καλυτερα να παρισταναν τους απελευθερωμενους ή τους αλητες.
κατι ελεγες δε σε ακουγα.
σου αρεσει να τρως το παραμυθι,λειτουργεις με το ζορι,μετα απο λιγο ξεχνιεσαι.
μην τους ακους αυτους θα σε τρελανουν,ιδεα δεν εχουν.βγες απ αυτους τους κοσμους,καποια μερα θα μεινεις να αιωρεισαι αναμεσα τους.
ειναι αληθεια οτι ο ανθρωπος μπερδευεται και δεν ξερει τι του γινεται οταν βλεπει εκουσιες και επαναλαμβανομενες πραξεις ασυνηθιστου παραλογισμου.
η τακτοποιηση προκαλει αποστροφη,τα ναρκωτικα μας αποξενωνουν,ο ερωτας περναει ζορια,το σεξ βαζει ορια αντι να τα γκρεμιζει,ακομα και οι φιλοι στον κοσμο τους.
η ερημωση συμβαινει για καποιο λογο ομως,αυτο που το πας?
(δεν ειναι δυνατο να τα πιστευα εγω ολα αυτα,να τα ενιωθα!)
μπορει να τα κερδισουμε ολα,μπορει και να τα χασουμε,μπορει και τιποτα απ τα δυο.
ας μεινει τουλαχιστον καποιος ανεπηρεαστος απ τις διακυμανσεις μας.
καπου εκει θυμασαι τους γονεις σου,τα σχολικα σου χρονια,και ολα εκεινα τα μεσημερια.
που στον πουτσο θα βρεις το κουραγιο να τα αντιμετωπισεις?

Το ΠαιΔι τηΣ ΠαραμονηΣ

"φωτιζονται μεταξυ τους ολα
ανηκουν σε ολα
ηρεμιστικα οπλα
ανθρωπων που πεθαναν απο αγαπη
δεν κυκλοφορουν
δεν χρειαζεται
ουτε το ακορντεον χρειαζεται πια
η ουσια ειναι των νεων
το ακορντεον κινημα απ το παρελθον
κοσμημα".Λ.Π.

αυτη η αδιαφορια για το πραγματικο νοημα των λεξεων ειναι.
οι ανθρωποι χρησιμοποιουν μερικες λεξεις ευκολα.
ειρηνη αλευθερια σ αγαπω καταρες προσευχες παροιμιες.
μια χαμενη ή ξεχασμενη μαχη.
γι αυτο σου λεω.
αν δεν παραβιασεις μερικες εντολες καμια αρετη δεν μπορει να υπαρξει.
ορμαει στο κενο χτυπωντας τα φτερα του,
αναμεσα σε αρματα,αλογα,ελεφαντες
πυργους,σφεντονες και πετρες.
στα τρεμαμενα χερια της πηρε το νεογεννητο τρομο ουρλιαζοντας:
τα νεα κεντρα διαβουλευσης και ληψης αποφασεων θα φανερωθουν.
δραστηριοτητα ανοικοδομησης ενος καινουριου κοσμου. ..

Ολοι Φτυνουν Πανω σε Μια Γεφυρα!

αυτοεγκλωβισμενοι στην σπηλια
παρακολουθουμε φοβισμενοι μεσα απ την στενη χαραμαδα.
ειναι ολα φτιαχτα,τα φτιαχνουμε μονοι μας.

οσοι καταστελλουν την επιθυμια
το κανουν επειδη η δικη τους
ειναι αρκετα ανισχυρη για να κατασταλει.

ειναι περιπλοκο
ειναι δυσκολο
σου ζαλιζει τον ερωτα
αλλα τί να γινει?
ετσι ειναι και δεν αλλαζει.

το πεπερασμενο και διεφθαρμενο,το απειρο και ιερο.
οι απολαυσεις των αισθησεων,οι φαινομενικες επιφανειες.
το σωμα δεν χωριζεται απ την ψυχη.

αυτο που σου λειπει ειναι μια αφηρημενη εννοια που λεγεται χρηματα
και μια ακομα πιο αφηρημενη που λεγεται ασφαλεια.
σαν μια πεινασμενη γλυκατζου,
που εχει βουτυρο,αλευρι,αβγα,γαλα και ζαχαρη
αλλα δεν εχει γραμμαρια και ρευμα.

Το πόρισμα της ντροπής

ΤΙ ΚΡΟΣΤΑΝΔΗ - ΤΙ ΠΕΡΑΜΑ
Ο ΔΕΚΕΜΒΡΗΣ ΜΕΤΑΦΕΡΕΤΑΙ

Η Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη Περάματος, σε επίπεδο εργατικών ατυχημάτων, αποτελεί ίσως τη φονικότερη εστία θανάτου σε ολόκληρο το δυτικό κόσμο. Αποτελεί έναν πραγματικό αποτεφρωτήρα μέσα στον οποίο το κράτος εμφανίζεται ως ένας εφιαλτικός δράκος που ρίχνει τις θανατηφόρες του φλόγες στους είλωτες του. Ποιός μίλησε για μυθοπλασία;

Ήτανε Τρίτη 6 Σεπτεμβρίου του 1988. Το δεξαμενόπλοιο «ΑΝΑΤΖΕΛ ΓΚΡΕΪΝΤΝΕΡΣ», ύστερα από μία εκκωφαντική έκρηξη σκίζετε στα δυο. Ο χρονοβόρος καθαρισμός από τα θανατηφόρα αέρια (free gas) που απαιτείται πριν την έναρξη των εργασιών μέσα στα κουρασμένα αμπάρια του πλοίου, προφανώς είναι διαδικασία που ξεπερνιέται εύκολα στη νομοθετική ελαστικότητα του εφοπλιστικού κέρδους. Τραγικός απολογισμός: επίσημα, 10 νεκροί και 20 τραυματίες στο αμπάρι Νο 2.

Ο κρατικός μηχανισμός, ίδιος με το πρόσωπο του τέρατος και με τη συντροφιά κι άλλων παραμορφωμένων δικαστικών υπαλλήλων, εξαρχής, σπεύδει να μετατοπίζει ή να αποκρύπτει τις πραγματικές ευθύνες των πλοιοκτητών και να «στρεψοδικεί». Οι εφοπλιστές δεν αγγίζονται διότι έτσι επιτάσσει ο νόμος της επιβίωσης. Νομοτελειακά, το κράτος είναι αδύνατον να αντιμετωπίσει αυτούς που το αναπαράγουν και να τα βάλει με εκείνους που αποτελούν την οικονομική βάση της εξέλιξης του.

Ήτανε Σάββατο 20 Οκτωβρίου του 2001. Το δεξαμενόπλοιο «SAILOR», εκρήγνυται, ενώ λάμβαναν χώρα ελασματουργικές εργασίες στα αμπάρια του. Οι νεκροί αυτοί τη φορά έφτασαν τους 5.

Κι οι συνδικαλιστές, αυτοί οι μεσάζοντες μεταξύ εργατών κι αφεντικών, λειτουργούν ως ένας αερόσακος του κεφαλαίου, ως ένα μπαλόνι ασφαλείας και εκτόνωσης της οργής των εργατών. Ουσιαστικά, ο ρόλος τους, απόλυτα ελεγχόμενος και γεμάτος προνόμια δοσμένα από τους εργοδότες, χρησιμοποιείται από τους δεύτερους ως τέχνασμα για την μακροημέρευση τους, για την ανέξοδη επιβίωση τους. Ανέξοδη είπαμε; Εντάξει, τώρα.

Ήτανε Δευτέρα 16 Ιουλίου του 2007. Το τάνκερ «Ailsa Craig», έχοντας περάσει "επίσημα" από τη διαδικασία του free gas, κι όμως αναφλέγεται και θανατώνει ακαριαία δύο σωληνουργούς.

Σε κανένα από τα ατυχήματα που συμβαίνουν στο Πέραμα δε μπορούν να υπολογιστούν οι πραγματικοί αριθμοί των θυμάτων. Ως γνωστόν, η μαύρη και αδήλωτη εργασία δεν υπολογίζεται στα στατιστικά, και σύμφωνα με μαρτυρίες εργαζομένων της Ζώνης οι νεκροί στο τελευταίο ατύχημα του περασμένου Ιούλη δεν ήταν οχτώ, αλλά πολλοί περισσότεροι.

Ήτανε Πέμπτη 24 Ιουλίου του 2008. Το γκαζάδικο «FRENDSHIPGAS», ύστερα από θερμική ανάφλεξη αρπάζει φωτιά και οι νεκροί στο αμπάρι Νο 3 φτάνουν τους 8. Βεβαίως, το Πέραμα θρηνεί ξανά.

Δεν είναι, λοιπόν, άστοχο αν λέγαμε πως εκεί που τελειώνει η αστική δικαιοσύνη, αρχίζει το δίκαιο.

Οι νεκροί, που ανασύρθηκαν από τις δεξαμενές του «Friendship Gas», είναι:
Παπαϊωάννου Γιάννης ετών 56
Ρουσάκης Ηλίας ετών 51
Νικολαΐδης Παύλος ετών 54
Πασπαράκης Παναγιώτης ετών 44
Οικονομάκης Κώστας ετών 30
Αντιασης Φλοράν ετών 25
Mουραντχανιάν Ασότ ετών 32
Γιόπια Ρομουάντο ετών 48, Φιλιππινέζος υποπλοίαρχος, ο οποίος, σημειωτέον, δεν βρισκόταν στο αμπάρι την ώρα της έκρηξης, αλλά έσπευσε να βοηθήσει, με αποτέλεσμα να βρει κι αυτός φρικτό θάνατο.

Και το δίκαιο εκκινεί τη στιγμή που η μνήμη γεννάται.

Πριν λίγες μέρες εκδόθηκε το περίφημο πόρισμα των εμπειρογνωμόνων για το πολύνεκρο αυτό δυστύχημα. Η ίδια ιστορία. Υπαίτιοι του δυστυχήματος ορίζονται οι δύο εργάτες, ένας εκ των οποίων νεκρός. Το τέρας γυμνό. Δικάζονται και οι νεκροί τώρα;

Τα περιστατικά είναι ενδεικτικά. Ατυχήματα, θανατηφόρα ή μη συμβαίνουν σε ρυθμό εβδομάδας, μετατρέποντας τη Ν/Ζώνη σε ένα τόπο εργατικής γενοκτονίας και το Πέραμα σ’ ένα συλλογικό μνημείο πεσόντων του καπιταλιστικού κόσμου.

ΠΟΡΕΙΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΣΙΩΠΗ ΚΑΙ ΤΗ ΛΗΘΗ

ΠΕΡΑΜΑ, ΣΑΒΒΑΤΟ 7 ΜΑΡΤΗ, 12:00 ΣΤΗ ΠΥΛΗ ΤΗΣ Ν/ΖΩΝΗΣ

Συνέλευση Εξεγερμένων από Πέραμα, Σαλαμίνα, Κερατσίνι, Δραπετσώνα, Νίκαια, Αιγάλεω

Δεν Ειναι Πολυ Καλη Ιδεα .

(οσο κι αν με ενοχλει αυτη η σιγουρια της διαπιστωσης,
καποια πραγματα υφιστανται
κι ας μη φαινονται,κι ας μην λεγονται!)
οταν το κανει αυτο ειναι γαματη!καπου θα τα διαβαζει σιγουρα.
οι ανθρωποι,ρε βλακα,υπαρχουν στη γη πανω απο ενα εκατομμυριο χρονια
(εδω εχεις την εντυπωση οτι κανει καποιο λαθος)
αλλα δουλευουν μονο τα τελευταια πεντακοσια
(κι εδω σιγουρα).
ειναι ενα απειροελαχιστο διαστημα.
και δε μιλαω για εργασια ε!μιλαω για δουλεια.
ο ρομαντικος ειναι ο ελαφρομυαλος ή ο ανατρεπτικος,θα μου πεις?
(κανεις πως δεν ακουσες)
οι μισθοι,τα αφεντικα,οι αδειες και οι υπερωριες ειναι"καινουρια"μοδα,
και ολες οι μοδες ειναι εφημερες.
και οπως καθε μοδα στο τελος της,κατανταει μηχανισμος ελεγχου.
γι αυτο λες,το"νεες θεσεις εργασιας"ειναι δικαιολογια για τα παντα?
(ο ονειροπαρμενα-ανατρεπτικα-ελαφρομυαλος.)
απο καταστροφες περιβαλλοντος μεχρι νταβατζιλικια.
"οι θεσεις εργασιας"ειναι καταδικασμενες να εκλειψουν.
μεχρι και οι εγκεφαλικα παραλυτοι το συνειδητοποιουν.
ξερεις:"τιποτα το σταθερο μωρε,μια ο ενας-μια ο αλλος".
αληθεια σου εχει πει ποτε καποια:
"ειναι πολυ καλη ιδεα να μπεις στο κυλοτακι μου"?

Για Να Μαθεις Να Φερεσαι...

τιποτα δεν σε εκπλησσει πια.ομως πως βρηκα τα ιχνη σου εκει?
η πυραμιδα του χεοπα φτιαχτηκε απο εξωγηινους που ακουγανε στο i pod space oddity του bowie.αυτο ειναι σκηνικο.
σαν απατεωνας που την κοπαναει απ τη γειτονια του κοροιδου εφυγες απ τη δουλεια σου.ρωτησες πανικοβλημενη τους μπατσους εξω απ το ανω πολης αν τα οπλα τους εχουν σφαιρες και τσιριξες στον περιπτερα οτι η ντροπη ειναι ο μανδυας της επαρσης.
εφτασες σπιτι του.σε περιμενε.
αλλο πραγμα οι μπουρζουαδικες αξιοθρηνητες φιλοδοξιες κι αλλο πραγμα τα ονειρα.
αλλιως εισασταν στην αρχη κι αλλιως τωρα.χαθηκε το μυστηριο σκεφτεσαι.
το αγκαλιασμα της σαρκας ομως ειναι ενα μυστηριο αυτομονωσης.οσο διαρκει μπορει να πνιξει πεινα,κουραση,πονο,χρονο,λογικη,ευθυνη και ενοχες.
το πρωι εφυγε για τη δουλεια του.εσυ πλυθηκες,ντυθηκες,εχεσες και ησουν ετοιμη να φυγεις.ειχες πατησει το καζανακι εκατο φορες και η κουραδαρα που εκανες δεν εφευγε με τιποτα.ετσι οπως ησουνα με το παλτο,αρπαξες μια σακουλα και την εβαλες μεσα.την αφησες λιγο στο τραπεζι μεχρι να πλυνεις τα χερια σου.
μα καλα,πώς την ξεχασες εκει?
εφοσον η ανωτερη φυσικη θεωρει σχετικο το χρονο θα μπορουσαν αρκετοι να αποδειξουν οτι ο το χρονικο διαστημα που περασε απ τη στιγμη που εκλεισες την πορτα μεχρι να καλεσεις το ασανσερ πρεπει να κρατησε τουλαχιστον οσο η τεταρτη δημοτικου.στην "πραγματικοτητα" ηταν 5 δευτερολεπτα.
δε γαμιεται ετσι κι αλλιως δε θελεις να τον ξαναδεις?
ας το παρει οπως θελει...

η προεκλογικη περιοδος του μελλοντος!(και τελευταια)

(αλλα το ζητημα δεν ειναι τα τιμημενα ναυαγια!)
η δημοκρατικη αφελεια κατ ουσιαν δεν υποψιαζεται οτι,τα κομματα αποτελουν ηγετικες ομαδες που διεκδικουν το δικαιωμα να ελθουν στα πραματα,χωρις να μπορουν και χωρις να θελουν να τα αλλαξουν.
αν η διοργανωση της ολυμπιαδας προκαλει καλως ή κακως συσπειρωση,η επανιδρυση της κοινωνιας οφειλει να εμπνεει το δεκαπλασιο ζηλο.
καλα τα καταφερες.μπορεις να φερεσαι κανονικα.χρησιμοποιεις νερο και ηλεκτρικο,την τηλεοραση,το ιντερνετ,το δρομο,τη νυχτα,το συντροφό σου,αλλα ταυτοχρονα παραμενεις κλεισμενος στον εαυτο σου.αδιαφορωντας για τους παντες και τα παντα.προβαλλεσαι ομως.εισαι πλεον οι οικονομικες σου αναγκες.γι αυτο και η παραμικρη ελλειψη σου δημιουργει την αισθηση οτι ολα στρεφονται εναντιον σου.και εισαι σιγουρος γι αυτο.το νιωθεις οτι το κουρασες.δεν λειτουργει ετσι.

1.
-Σκλάβε να με υπηρετείς.
-Ναι κύριέ μου, ναι.
-Γρήγορα λοιπόν ετοίμασε την άμαξα και ζέψε τα άλογα. Θα πάω μέχρι το παλάτι.
-Πηγαίνετε κύριέ μου, πηγαίνετε στο παλάτι. Ο βασιλιάς θα χαρεί να σας δει. Θα σας χαρίσει την εύνοια του.
-Όχι σκλάβε, δε θα πάω στο παλάτι.
-Πραγματικά κύριέ μου, μην πάτε στο παλάτι. Ο βασιλιάς θα σας στείλει σε μια απομακρυσμένη περιοχή σε αδιάβατους δρόμους και εχθρικά βουνά. Μέρα και νύχτα θα υποφέρετε από πόνους και στερήσεις.

2.
-Σκλάβε να με υπηρετείς.
-Ναι κύριέ μου, ναι.
-Φέρε νερό να πλύνω τα χέρια μου, θέλω να γευματίσω.
-Γευματίστε άρχοντά μου, γευματίστε. Το φαγητό ευφραίνει την ανθρώπινη καρδιά. Η τροφή της είναι η τροφή των θεών. Τα μάτια του σαμάς πέφτουν ευχαριστημένα στα πλυμένα χέρια.
-Όχι σκλάβε δε θα γευματίσω.
-Καλύτερα να μη φάτε κύριέ μου. Καλύτερα να μην γευματίσετε. Φαγητό και ποτό, πείνα και δίψα είναι οι σύντροφοι του ανθρώπου και ποτέ δεν τον εγκαταλείπουν.

3.-Σκλάβε να με υπηρετείς.
-Ναι κύριέ μου, ναι.
-Γρήγορα ετοίμασε την άμαξα και τα άλογα. Θα ταξιδέψω στην εξοχή.
-Ταξιδέψτε ήσυχος κύριέ μου, ταξιδέψτε. Ο ξέγνοιαστος οδοιπόρος χορταίνει παντού, ο αδέσποτος σκύλος βρίσκει πάντα ένα κόκαλο, το διαβατάρικο χελιδόνι χτίζει παντού τη φωλιά του. Το άγριο πουλάρι βρίσκει χορτάρι στην ξεραμένη έρημο.
-Όχι σκλάβε, δεν θα ταξιδέψω στην εξοχή.
-Μην ταξιδέψετε άρχοντά μου, καλύτερα μην ταξιδέψετε. Η μοίρα του οδοιπόρου είναι αβέβαιη, το αδέσποτο σκυλί χάνει τα δόντια του, η φωλιά του χελιδονιού θάβεται στη λάσπη και το άγριο πουλάρι κοιμάται στη γυμνή γη.

4.
-Σκλάβε να με υπηρετείς.
-Ναι κύριέ μου, ναι.
-Θέλω να κάνω παιδιά και να φτιάξω οικογένεια.
-Αυτό είναι μια καλή σκέψη κύριέ μου. Κάντε παιδιά και φτιάξτε οικογένεια. Όποιος κάνει παιδιά το όνομά του συνεχίζει να ζει στις προσευχές των απογόνων του.
-Όχι σκλάβε, δε θέλω να κάνω παιδιά κι ούτε να φτιάξω οικογένεια.
-Δίκιο έχετε κύριέ μου, μην κάνετε παιδιά. Η οικογένεια είναι μια σπασμένη πόρτα που τρίζει στους μεντεσέδες. Μόνο το ένα τρίτο των παιδιών σου θα είναι υγιή, τα υπόλοιπα θα αρρωστήσουν και θα πεθάνουν πρόωρα.
-Είναι λοιπόν καλύτερα να μην κάνω οικογένεια;
-Μην φτιάξετε οικογένεια κύριέ μου. 'Οποιος πρέπει να νοιαστεί για μια οικογένεια κατασπαταλά τον οίκο του οίκου του.

5.
-Σκλάβε να με υπηρετείς.
-Ναι κύριέ μου, ναι.
-Υποτάσσομαι στους εχθρούς μου και στο δικαστήριο δίνω πάντα δίκιο στους κατηγόρους μου.
-Καλά κάνετε κύριέ μου, καλά κάνετε. Υποταχτείτε στους εχθρούς σας και δίνετε πάντα δίκιο στους κατηγόρους σας.
-'Oχι σκλάβε, δε το βάζω κάτω απέναντι στους εχθρούς μου και δεν αναγνωρίζω κανένα δίκιο στους κατηγόρους μου.
-Να μην υποτάσεστε κύριέ μου στους εχθρούς σας και να μην αναγνωρίζετε κανένα δίκιο στους κατηγόρους σας στο δικαστήριο. Ακόμη κι αν δεν ανοίξετε το στόμα σας, δε θα γίνουν οι εχθροί σας λιγότερο απάνθρωποι και ανελέητοι.

6.
-Σκλάβε να με υπηρετείς.
-Ναι κύριέ μου, ναι.
-Έχω κέφι να κάνω το κακό.
-Κάνετε το αφέντη μου, κάντε το κακό. Πως αλλιώς θα παραγεμίζετε την κοιλιά σας; Και πώς θα ντυνόσαστε ζεστά χωρίς να κάνετε το κακό;
-'Oχι σκλάβε, δε θέλω να κάνω το κακό.
-'Oποιος κάνει το κακό θανατώνεται, μαστιγώνεται και τυφλώνεται. Ή μαστιγώνεται και τυφλώνεται και ρίχνεται στη φυλακή.

7.
-Σκλάβε να με υπηρετείς.
-Ναι κύριέ μου, ναι.
-Θέλω να αγαπήσω μια γυναίκα.
-Αγαπήστε άρχοντά μου, αγαπήστε. 'Οποιος αγαπάει μια γυναίκα ξεχνάει κάθε έγνοια και κάθε πίκρα.
-'Οχι σκλάβε, δε θέλω να αγαπήσω καμιά γυναίκα.
-Μην αγαπήσετε κύριε μου, μην αγαπήσετε. Τα θηλυκά είναι παγίδα, είναι θηλειά, είναι λάκκος με φίδια. Τα θηλυκά είναι μια κοφτερή λεπίδα που κόβει το λαιμό του άντρα μέσα στη σκοτεινή νύχτα.

8.
-Σκλάβε να με υπηρετείς.
-Ναι κύριέ μου, ναι.
-Θέλω να προσφέρω θυσία στους θεούς.
-Θυσιάστε στους θεούς. Προσφέρετέ τους ένα θύμα. 'Οποιος θυσιάζει στους θεούς γεμίζει με πλούτο την καρδιά του. Είναι γενναιόδωρος και το σπίτι του είναι ανοιχτό σε όλους.
-'Οχι σκλάβε, δε θέλω να θυσιάσω στους θεούς.
-Σωστό είναι αυτό άρχοντά μου, σωστό. Ο θεός δεν ακολουθεί τα λόγια σαν τα σκυλιά. Ο θεός απαιτεί από 'σένα υπακοή, προσφορά και προσευχή.

9.
-Σκλάβε να με υπηρετείς.
-Ναι κύριέ μου, ναι.
-Θέλω να κάνω οικονομίες και να δανείζω λεφτά. Έτσι τα χρήματά μου θα αποδώσουν τόκους.
-Ναι κάνετε οικονομίες και δανείζετε τα χρήματά σας. 'Οποιος συμπεριφέρεται έτσι αυγαταίνει τον πλούτο του και ανεβάζει την αξία του.
-'Οχι σκλάβε, δε θέλω να κάνω οικονομία και ούτε να δανείζω λεφτά.
-Μην κάνετε οικονομία αρχοντά μου, και μη δανείζετε χρήματα. Η οικονομία είναι σαν την αγάπη της γυναίκας. Ο δανεισμός σαν τη γέννα ενός μιασμένου παιδιού. Οι φτωχοί καταριούνται αυτόν που τους ταίζει. Τον κακολογούν και προσβάλουν την αξία του.

10.
-Σκλάβε να με υπηρετείς.
-Ναι κύριέ μου, ναι.
-Θέλω να κάνω καλό στο λαό μου.
-Αυτό είναι καλό αρχοντά μου. Όποιος κάνει καλό στο λαό, το όνομά του μένει για πάντα με χρυσά γράμματα στην ιστορία.
-Όχι σκλάβε, δε θέλω να κάνω καλό στο λαό μου.
-Σωστό κύριέ μου, σωστό. Κάνετε μια βόλτα στη σκιά των ερειπίων και σκαλίστε το χώμα του παρελθόντος. Φτύστε τα κρανία των δυνατών και των απλών ανθρώπων. Ποιός απ' αυτούς ήταν αχρείος και ποιός ευεργέτης;

11.
-Σκλάβε να με υπηρετείς.
-Ναι κύριέ μου, ναι.
-Αν όλα είναι όπως τα λες τότε τι είναι καλό;
-Να σου σπάσουν το σβέρκο και να μου σπάσουν το σβέρκο. Και τα πτώματά μας να τα πετάξουν στο ποτάμι. Αυτό είναι καλό. Ποιός είναι τόσο ψηλός που να μπορεί να φτάσει στον ουρανό; Ποιός είναι τόσο δυνατός που να μπορεί να αγκαλιάσει τα βουνά και τις πεδιάδες;
-Αν λες την αλήθεια, σκλάβε, τότε θα πρέπει να σε σκοτώσω γιατί εσύ πρέπει να πεθάνεις πρίν από μένα.
-Πιστεύει λοιπόν στ' αλήθεια ο κύριος οτι θα μπορούσε να ζήσει έστω και 3 μέρες χωρίς εμένα;

η τεχνολογικη αφθονια,ο καταναλωτισμος και η αναζητηση ολοενα και μεγαλυτερων ανεσεων καταληγει σε αηδια και πνευματικη αμηχανια.
το μονο που ειναι ακριβοθωρητο αφορα στην ανακαλυψη μιας νεας σκεψης,αρα και πραγματικοτητας,η οποια θα βρει το σθενος να διαλυσει το ληθαργο και να επανελθει στα δεδομενα της ριζικης υγειας.

Μεταμελεια Ή Με Την Αναισχυντια.

η πιατσα ειχε βουηξει μηνες πριν.γυρω στην ανοιξη θα δειτε.
εξαρτιομαστε απ τη μη κατανοηση της κατανοησης.
η πολιτικη εχει παρει τον κατηφορο.εχει εξαντληθει σαν το ατελειωτο ποζαρισμα μιας ομορφης κοπελας.το ρολο της πια παιζουν τα μ.μ.ε. ή οσοι τελος παντων μπορουν να αναλυσουν με "ειλικρινεια"(ενδιαφερον) τη μοιρα της κοινωνιας.ζητανε ολο και μεγαλυτερο μεριδιο.
τα κυριαρχα συμπλεγματα βεβαια χασκογελανε.μεχρι να τους παγωσει το χασκογελο.

μαθητες,φοιτητες,απαγωγες,χουλιγκανοι και τσιγγανοι,οι αγροτες,απεργοι,οι εξτρεμιστες,οι σεμνοι περιθωριακοι,οι αλητες,οι αναρχικοι,οι αναρχοσυνδικαλιστες,οι αυθεντικοί κομμουνιστες,οσοι ταυτιζουν τα ευχολογια με καταρες,
οσοι ακουν τα συνθηματα με ολοκληρο το σωμα τους,οι μεταναστες τριτης κατηγοριας· οι μεταναστες τεταρτης και πεμπτης κατηγοριας,οι πιο καλοι μουσικοι,οι πουτανες,οι αργοσχολοι,οι τζαμαδες,ορισμενοι σιωπηλοι νεραιδοπαρμενοι,οι ντανταιστες,οι τροτσκιστες,οι ακομη αγεννητοι,ολοι μαζι επιταχυνουν το παρτυ.
μα τι ειναι τελος παντων αυτη η υπογεια,σεμνοτυφη και εριστικη ηθικη,στοχος της οποιας ειναι να στρατολογησει συνωμοτες ακομα και στις πιο ηρεμες ταξεις?
οχι σ εκεινες τις ιδεες που απειλουν τη ζωη και την περιοριζουν.
με φειδω και με μετρο?

περι bloggin

αν η ίδια η φύση του bloggin αποδειχθεί εν καιρώ αντιπαραγωγική προς τις υπάρχουσες οικονομικές σχέσεις ώστε το δίκτυο να αποκτήσει συνείδηση αντιδραστική, τολμώ να πω πως η φύση της ανάγνωσης θα αναγεννηθεί.

Σχεδόν όλα τα blog, λοιπόν, σήμερα, ασχολούνται με ΑΚΡΙΒΩΣ αυτό που πρόβλεψε και ζήτησε ο Καστοριάδης, δηλαδή την συνειδητή κοινωνική παρέμβαση και αυτο-οργάνωση του “Φαντασιακού” της Κοινωνίας, σε σχέση με πραγματικά κοινωνικά θέματα, και ΟΧΙ σε σχέση με (αποκομμένες εντελώς από τον εξω-ιντερνετικό κόσμο) “εικονικές ταυτότητες“

ανεξαρτητα απ το τι μπορει να προσφερει στην κουλτουρα μας το bloggin,
ανεξαρτητα απ το αν μπορει να καταστει μια πρωτη αμυνα κατα του ολοκληρωτισμου και της ομοιογενειας,
ανεξαρτητα απ το αν βαλτωσει σε μια μορφη σκανταλιαρικης δυναμης που υπονομευει αυθεντικες εμπειριες καταχωρωντάς τες αναλογα με ενα προσκαιρο ενδιαφερον,
ανεξαρτητα απ το αν πετυχει την αναγεννηση της ιδιας της φυσης της αναγνωσης,
ανεξαρτητα απ το αν αναζητησει και τελικα διατηρησει την αυτονομησή του,
ανεξαρτητα απ το αν εκθεσει την τιμη και τη γαληνη των καθεστωτικων παραγωγων του λογου,
ανεξαρτητα απ το αν καποτε προαγει την κοινωνικη βελτιωση στο βαθμο που το απαιτησει η συνειδηση(ή νευρωση) των διαχειριστων του,
οφειλει να επαναπροσδιορισει τη δυναμικη της κοινωνικης δρασης και να την ξεκολλησει απο το πολιτικο-οικοναμικο ιστο.(χωρις απαραιτητα να αναιρεσει την αλληλοεξαρτησή του με τη θρησκεια,την ψυχαγωγια,την οικονομια,την πολιτικη αλλα και τα κοινωνικα κινηματα καθε μορφης).
ισως και μονο ετσι υπαρξει η πιθανοτητα να μην αποκοπει η ανεξαρτησια απ τη λειτουργικοτητα που το εκανε εξ αρχης παραγωγικο.εξαλλου στον πυρηνα καθε γνησιας αισθητικης αντιδρασης βρισκονται τα ερεθισματα που δεν εχουν εκ των προτερων ορθολογικη ή πρακτικη εφαρμογη,αλλα παρ ολα αυτα εμπλουτιζουν τη ζωη μας.
ειμαστε σ αυτη τη ζωη για να διευρυνουμε την ψυχη,να απελευθερωσουμε το πνευμα και να φωτισουμε τον εγκεφαλο...το απελευθερωτικο σοκ της εμπνευσμενης μη χρησιμοτητας...

"οποιος μεταδιδει στους εν δυστυχια αδερφους του την κρυφη λαμψη των ονειρων του,επενεργει πανω στην κοινωνια γυρω του σαν ενα διαλυτικο ,και κανει εκεινους που τον καταλαβαινουν,συχνα χωρις να το συνειδητοποιουν,παρανομους και ανταρτες".
Pierre Quillard

καποιος μας βλεπει στον υπνο Του.

καμια φορα τα σκηνικα καταρρεουν.
γιατι ενας ανθρωπος
χαρακτηριζεται ευκολοτερα οταν υποκρινεται παρα οταν φερεται με ειλικρινεια?
γιατι τα αφανερωτα προδινονται ευκολα απ' τις πραξεις που κανουμε και τις στασεις που παιρνουμε?
υπαρχουν στιγμες που αφου σπαταλησεις χρονια θετοντας σκοπους,φροντιζοντας για το μελλον ή για την δικαιωσή σου,
ξαφνικα με 1 ιλιγγιωδη τροπο νιωθεις εγκλωβισμενος,χωρις προπαντων διαφυγη.
αλλα δεν ηρθε ακομα η ωρα.
ο κοσμος ξαναπαιρνει την πραγματικη του μορφη και μας
ξεφευγει.
υπαρχουν στιγμες που στο προσωπο μιας γνωστης μας, ξαναβρισκουμε εκεινη που ειχαμε αγαπησει πριν μηνες ή χρονια ή αιωνες και επιθυμουμε
αυτο που συχνα μας κανει να νοιωθουμε τοσο μονοι.
αλλα δεν ηρθε ακομα η ωρα.
ο κοσμος ξαναπαιρνει την πραγματικη του μορφη και μας
ξεφευγει.
υπαρχουν στιγμες που νιωθεις το πιονι 1 παρτιδας που παιζουν οι ουρανιες δυναμεις στην σκακιερα της υπαρξης.και μετα επιστρεφεις στο κουτι της ανυπαρξιας.
αλλα δεν ηρθε ακομα η ωρα.
ο κοσμος ξαναπαιρνει την πραγματικη του μορφη και μας
ξεφευγει.
υπαρχουν στιγμες που ο κηπος σου ξεραινεται ή παγωνει.μονο η φασολια σου σε νοιαζει τζακ?

Δανεισε Τον Εαυτο Σου Και Δωστον Σε Σενα.Αυτο Ειναι Αδυνατον!

η ζωη δεν πρεπει να ειναι ομορφη.ή μηπως ειναι?καθολου δε θυμασαι.
γι αυτο δεν ειχες τί να της πεις πριν.επρεπε να λεγες
"καλα ονομα ειναι αυτο τωρα?".
ζουμε αλλιως οταν μιλαμε και αλλιως οταν δεν μιλαμε.πρεπει να κανεις λαθη για να φτασεις στην αληθεια.να φας το απαγορευμενο φρουτο και να ανοιξεις ενα παραθυρο αφου και η τελευταια πορτα εχει πια κλεισει.να δεις τη ζωη αποστασιοποιημενα.
και να της πεις οτι στα σχολεια του μελλοντος το μονο μαθημα θα ειναι η συζητηση.και στις φυλακες.
αφου βεβαια πεθανει η καθημερινη ζωη.η στοιχειωδης ζωη.θα περασεις στην ανωτερη ζωη.θα φαινεται στα ματια της.
να λες επιτελους αυτο που θες.να κανεις αυτο που θες.
αρχιδια...
αφου οσα λειπουν απ την ανωτερη ζωη καταναλωνονται σαν υποκαταστατα.
προς το παρον το πολυ πολυ να αρχισουν να λενε διαχειρηση αντι για διακυβερνηση.ειναι αναγκαιο.ξεχνανε βεβαια οτι το τελος της πολιτικης ειναι και το τελος της δημοκρατιας.
καλα,σ αυτο θα κολλησουνε?
απολυτη καθυποταξη και μονοτονια.
μπορει βεβαια να πουν και για οριστικη αναδομηση.
σκατα...
να αφησεις τα παραδειγματα και να δεις την αληθεια.εκσυγχρονισμενος αναλφαβητισμος και γραφικες παραστασεις σχεδιασμενες απο ηλιθιους.διανοητικος και ψυχικος εκφυλισμος.φοβος και φιλοδοξια.η ζωη σου.τα προθυμα γραναζια στο μεγαλο τροχο της προοδου.
περα απο την αναποφευκτη οσο κι ανεξηγητη απωλεια ολων αυτων που αγαπησες, το παιχνιδι ακομη παιζεται, υπαρχουμε εσυ. καθε μορφη προπαγανδας ειναι λοιπον θεμιτη.εχεις μπροστα σου να βρεις μια συκεκριμενη οπτικη για τη ζωη και να ευθυγραμμιστεις με τις ανολοκληρωτες περιπετειες σου.ολοι θα καταλαβουν.
εκτος βεβαια εαν εχουν παραιτηθει για να ανοιξουν καμια κομπινα στην επαρχια,
εχουν γινει σταφιδα απο τα τσιπουρα και δεν μπορουν να αρθρωσουν κουβεντα,χρωστανε παντου,ή απλα ειναι ερωτευμενοι μεχρι τα μπουνια και δε θελουν να τους ενοχλει κανεις.

2 Κειμενακια Που Βρηκα Στο Ιnternet Και μ'Αρεσαν

Σήμερα δεν θα γράψω ούτε λέξη!!!

Σκεφτόμουνα να γράψω κάτι αλλά δεν θα γράψω ούτε λέξη. Για να αρχίσω να γράφω θα πρέπει να σχηματίσω λέξεις μπλέκοντας σύμφωνα και φωνήεντα με άπειρους κανόνες γραμματικής και δεν έχω καμία όρεξη να το κάνω. Δεν γράφω ούτε λέξη. Τίποτα δεν θα γράψω. Δεν έχει νόημα, γιατί να γράψω κάτι; Μα εδώ που τα λέμε δεν μου έρχεται και τίποτα το ιδιαίτερο στο μυαλό για να γράψω. Όχι, όχι, δεν θα γράψω τίποτα. Όρεξη είχα τώρα να σκέφτομαι πρόσωπα και καταστάσεις και να κάθομαι να αναπτύσσω παραγράφους και νοήματα. Όχι φίλε, αυτά δεν είναι για μένα. Δεν γουστάρω απόψε να αποτυπώσω ούτε λέξη. Όταν γράφεις κάτι το χέρι χαράζει γραμμές με απότομες σπασμωδικές κινήσεις και μπαίνει σε μία διαδικασία που έχουμε μάθει από το δημοτικό και αποκαλείται γράψιμο. Σήμερα όμως όλα όσα έχω μάθει δεν με βοηθάνε γιατί δεν μπορώ να διώξω από πάνω μου αυτή την βαρεμάρα. Μόνο που σκέφτομαι ότι θα πρέπει να κάτσω κάπου και να κάνω μια διαδικασία για κάποια ώρα, νιώθω την κούραση ! Όχι, όχι, δεν θα γράψω ούτε λέξη. Θα σταματήσω αυτή την στιγμή γιατί δεν νομίζω ότι έχω κάτι να πω. Το μόνο που θέλω είναι να μην γράψω ούτε λέξη απόψε. Σαν κάτι μαλάκες που κοροϊδεύω θα γίνω; Κάτι ψωνισμένους που νομίζουν ότι έχουν να δώσουν κάτι και κάθονται και γράφουν και γράφουν και γράφουν και μετά τα μοιράζουνε στον κόσμο αναμένοντας κριτικές. Όχι φίλτατοι! Εγώ μαλάκας δεν θα γίνω. Αντίσταση κατά της γραφής τώρα! Ούτε λέξη! Σήμερα νιώθω επαναστάτης του κορμιού μου. Καταπιέζω την συγγραφική μου στέρηση με νοητική μεθαδόνη και αντιστέκομαι σε μια καλοφτιαγμένη κόλλα χαρτιού που με κοιτά σαν πόρνη με ανοιχτά πόδια πάνω στο γραφείο. Δεν ξέρω αν με καταλαβαίνετε αλλά σήμερα δεν θέλω να γράψω ούτε λέξη. Ποιος είναι ο σκοπός; Να συμπληρώνεις σελίδες; Και ποιο είναι το νόημα; Όχι, όχι, απόψε δεν θα γράψω ούτε λέξη. Μην ανακυκλώνομαι και λέω τα ίδια και τα ίδια, νομίζω το πιάσατε το νόημα. Απλά δεν θέλω να γράψω απόψε, δεν έχω όρεξη, δεν έχω διάθεση και έχω πείσει τον εαυτό μου ότι μπορώ να τα καταφέρω να μην γράψω τίποτα. Κι όταν λέμε τίποτα εννοούμε τίποτα. Ούτε λέξη! Και ξέρετε κάτι; Νομίζω ότι τα κατάφερα. Ε;



Δε γαμιέται



Ξυπνάς για την δουλειά και χάνεις ένα ολόκληρο μισάωρο να βρεις ρούχα, κλειδιά, γυαλιά, κινητό, μυαλό και καφέ που να μετακινείται εύκολα. Κι εκεί που λες ουφ, μπορώ επιτέλους να ξεκινήσω, μια αόρατη δύναμη σε κοκαλώνει ενώ δυο μεγάλα τριχωτά πλοκάμια τυλίγουν σφιχτά όλο σου το κορμί και βρίσκεσαι αστραπιαία στην χώρα του ΔεΓαμιέται.

Σ' αυτήν την περίεργη χώρα, όλοι οι κάτοικοι ψαρεύουν αλλά από χόμπι, γιατί δεν τους αρέσουν τα ψάρια. Τα πετάνε στις γάτες που επίσης τα σκυλοβαρέθηκαν αλλά (εφαρμόζοντας κατά γράμμα το «ΔεΓαμιέται» του μεγάλου βιβλίου της Γαμιστερής Φιλοσοφίας) τα σαβουριάζουν. Ξαφνικά, δυο άπλυτες νεράιδες σε πλησιάζουν και σου ρουφάνε όλο τον εγκέφαλο απ΄τα αυτιά κάνοντας απίστευτη ηχώ (=ο λόγος είναι προφανής για όσους ξέρουν στοιχειώδη φυσική).

Καλείσαι τώρα να ζήσεις στην γη τους. Ξαφνικά έχεις πολύ ελεύθερο χρόνο και χώρο (ακόμα και μέσα στο κεφάλι σου) για ο,τιδήποτε. Άμα δηλαδή αποφασίσεις να διαβάσεις, αυτόματα ψηφίζεται νόμος που καταργεί τα τηλέφωνα, τα κουδούνια, τις υποσημειώσεις και τις άγνωστες λέξεις ενώ εμφανίζεται μπροστά σου ένα κοτλέ ανάκλινδρο καπάκια με ένα κιβώτιο σοκολάτες και δεγαμιέται, τρία κουτιά μαρς για τη φάση.

Άμα θέλεις να κάνεις κούρα ομορφιάς έχεις στην διάθεσή σου όλων των ειδών τα καλλυντικά, χαλάουες, κρέμες κι μια μασατζού που δεγαμιέται, συμφωνεί να σου κάνει μασάζ για δώδεκα συνεχόμενες ώρες μέχρι να γίνεις αλοιφή. Άμα αποφασίσεις να επικοινωνήσεις με άλλους ανθρώπους, σου βρίσκουν τους καλύτερους εγκεφάλους του κόσμου και δεγαμιέται, συμφωνούν να μιλήσουν μαζί σου για πράγματα που είναι εντελώς καινούργια, μέχρι να τα καταλάβεις.

Στην πορεία, ψιλοβαριέσαι τη ρέχλα και αποφασίζεις να εργαστείς. Αστραπιαία γεμίζει ο τόπος δουλειές και εργοδότες που δεγαμιέται, σε πληρώνουν ένα εκατομμύριο ευρώ το δευτερόλεπτο για να δεχτείς να τους προσλάβεις εργοδότες. Αλλά το μετανοιώνεις. Δεγαμιέται, μαλάκας είσαι να δουλεύεις ενώ όλοι ψαρεύουν;

Αποφασίζεις καλύτερα να δεις μια ταινία. Γεμίζει ο τόπος προτζέκτορες, χάι φάι, σαράουντ και γούφερ ενώ έχεις να διαλέξεις ανάμεσα στα πιο αγαπημένα σου θρίλερ που το ξέρεις ότι είναι τα αγαπημένα σου αλλά δεν τα ΄χεις ξαναδεί. Κάτω απ΄την καρέκλα σου υπάρχει ειδικό σύστημα που σε ταρακουνάει όταν ο Νίο αφού διαλέξει το κόκκινο χάπι πάει ντουγρού στο Μάτριξ και η κάθε αγαπημένη σου ταινία δεγαμιέται, διαρκεί τρεις βδομάδες.

Και έτσι, περνάς μια αιωνιότητα αφού έχεις διαβάσει, έχεις ομορφύνει, έχεις συζητήσει με αληθινούς ανθρώπους, έχεις ζήσει την κάβλα του να απορρίψεις τις πιο καλοπληρωμένες δουλειές στον κόσμο και έχεις ξανααπολαύσει όλες τις αγαπημένες σου ταινίες για πρώτη φορά.
Είναι Παρασκευή και αφού σιγουρευτείς ότι βαστάς τα κλειδιά σου (κατανικώντας μια περίεργη όρεξη να πας για ψάρεμα), μπαίνεις στ΄αυτοκίνητο και δεγαμιέται, ξεκινάς για τη δουλειά.

Συζητιουνται Καθημερινα!

οι περισσοτεροι ανθρωποι κλωθογυρνανε τις επιθυμιες τους
σαν γατες σε οργασμο. θελουν «να ωριμασει η ιδεα»,
«να γινει τελεια η εικονα»,
«να φτασουμε στο καλυτερο δυνατο». κανεις δεν θα σε περιμενει. εκατομμυρια ανθρωποι διαγκωνιζονται και περιμενουν στην ουρα για να παιξουν το ρολακι τους και να απελθουν, οπως εσυ.
αξιωματουχοι με ματια μυτερα,προεδροι με μουστακια μυτερα,
κυριες πρωθυπουργων με ασπρα δοντια,δουκες και κομητες με μυρωμενα καπουλια.
μαζεμενοι σε αιθουσες οπερας και σε δημοσια κτιρια γοτθικου ρυθμου,
σε δωματια χωρις παραθυρα και σε ιδιωτικα αεροπλανα
περιστοιχισμενοι απο κυνηγοσκυλα ρατσας,ξαμολιουνται για ακομα ενα κυνηγι αλεπουδων.
φτιαχνουν συνορα,κουτσομπολευουν,συνωμοτουν,μετακινουν στρατους κατα δω κατα κει,ανεβαζουν ή κατεβαζουν τιμες,μαγειρευουν ιντριγκες,φτιαχνουν επιτροπες,κανονιζουν ισχυρους γαμους.
και εσυ...
βλεπεις πως ο κοσμος ειναι αδιαπεραστος,διαπιστωνεις πως ειναι αδυνατο να απλοποιησεις τα πραγματα,συναντιεσαι με την παναρχαιη σκληροτητα,σου ξεφευγει να αναρωτηθεις γιατι τελικα ζει ο εαυτος σου και μενεις με τη γυμνη σου πραγματικοτητα.
μπες στον χορο και σιγα σιγα θα μαθεις τα βηματα. ξεκινα και σιγα-σιγα θα διορθωσεις τις ατελειες.
μιλα για ενδιαφεροντα κι ας μη φαινεται κανενα πουθενα.
αγαθονησι και διαμαντης,αστακος και αριων...

Αυτο Ομως Ειναι Μια Αλλη Ιστορια!

ο δρομος ηταν πνιγμενος στη βρωμια.καπου εκει μεγαλωσα.ολη μερα εβρεχε αλλα δεν μυριζε το ιδιο.μαλλον κοπρια μονο.τα σπιτια μικρυναν ,τα λουλουδια πεθαναν.θυμηθηκα το δεντρο που ανεβαινα τοτε.σερνοτανε στο εδαφος.κατι το βαραινει?

στο δρομο την πρωτοειδε.καπως την ειδε,καπως τον ειδε.καπως μιλησανε,συζητησανε,ποιος θυμαται?
«θα με πας σπιτι?» του ειχε πει μια μερα που εβρεχε.
«μουσκευεις λιγοτερο όταν μοιραζεσαι τη βροχη»
ειχε ένα θρασος…
ποτε δεν καθοταν ησυχη.ρητορευε,υποδεικνυε,θα αλλαζε τον κοσμο.
«θα τον αλλαξουμε μαζι αφου δεν σου αρεσει» της ειπε.

το σπιτι τωρα ηταν γεματο oμως.κυριολεκτικα γεματο.παντου παρκαραμε.οι γειτονισσες το καταχαρηκαν.ανοιξτε τα παραθυρα λεγανε να φαινεται η ζωντανια.μουσικες ,χαχανητα και αγριοφωναρες.σε κεινο το δωματιο όμως δεν μπηκε κανεις.

αγαπιοντουσαν μαλλον.μαζι μεγαλωσαν,μαζι περασαν εφηβικο ερωτα,ξεχνιεται?δεν υπηρχε μυστικο αναμεσα τους ,ουτε χωρεσε ποτε κανεις εκει…αυτά που θυμασαι με μια γελοια τρυφεροτητα και χαμογελας σαν κοριτσακι.δεν κρατησε ωστοσο. δυο-τρεις μηνες μoνο. κανεις δεν εμαθε λεπτομερειες, γιατι και πως και ποιος εφταιγε. εκεινη γυρνουσε με κοκκινα, πρησμενα ματια, εκεινος πάλι δεν μιλιοτανε, εβλεπες οτι ηθελαν να ειναι μαζι, αλλα για καποιο λογο δεν μπορουσαν.οι μοιραιοι ερωτες είναι τελικα καταδικασμενοι?

πως χωρεσανε ολοι μπροστα στο τζακι κανεις δεν καταλαβε.το τσιπουρο θα φταιει.οι μυστικιστες λενε πως μολις παρατησεις κατι το εχεις.τι εχεις?Κατι το ιδιωτικο και πρωτογονο με δοσεις φοβου και τρομου.το βλεπουμε όταν μενουμε ακινητοι.και όταν ακουμε τις σκεψεις της σιωπης.το ρομαντσο της μοναξιας και το ρομαντσο της καινουριας αγαπης δεν διαφερουν και τοσο…το τσιπουρο θα φταιει.
τι θα πει δεν εχεις ορεξη για τραγουδι?και βεβαια εχεις.
με λες αλάνι χαώδη κολλημένο
ό,τι μπορώ κάνω αλλά και σε προσμένω
ώρα την ώρα αποφασίζεις ό,τι ορίζεις
αλλά ποτέ μην πεις ότι δεν γνωρίζεις

κι αμα δεν σ αρεσει

το μπρελοκ εσπασε.τα κλειδια αλλαξαν χερια.
μπορει και το αντιστροφο.

κι αμα σ αρεσει.

εχουν αχορταγη διψα για δυναμη,ειναι εθισμενοι σε αφηρημενες εννοιες-νομους,θελουν να κυβερνανε και να απαγορευουν και να οριζουν και να διευθυνουν και να διαταζουν και να τιμωρουν και να ανταμειβουν και να προσταζουν και να στερουν και να φοβουνται και να ελεγχουν και να μισουν.
κατα βαθος δεν τους αρεσει η εξουσια ομως.
καταφευγουν σ αυτην για να εκδικηθουν οσους επεβαλαν την εξουσια στους ιδιους παλιοτερα.
ειναι τρομαγμενοι και τρομακτικοι.ακαμπτοι,αυταρχικοι,ψωνια,δογματιστες,
ακατανοητοι,απληστοι,παραλογοι,βλακες.
δινουν μεγαλυτερη προτεραιοτητα στην οικονομια απ ότι στην υγεια,στην αγαπη,στην τεχνη,στην ομορφια,στη ζωη,στο σεξ.
το ότι δωσανε το χρωμα τους σε τοσες πραξεις και σκεψεις τοσους αιωνες αποδεικνυει όχι μονο τη δυναμη αλλα και τη «νομιμοτητα» τους.γι αυτο και εχουν παρει το μηνυμα.

κι αμα σ αρεσει.

η εξεγερση επαναπροσδιορισε καποιες αξιες και καθορισε ένα οριο για την καταπιεση αλλα και για την κοινη σε ολους τους ανθρωπους αξιοπρεπεια.εθεσε και ένα κοινο δεσιμο αλυσιδας αναμεσα σε ολους,μια συνωμοτικοτητα,μια αλληλεγγυη,μια επικοινωνια,μια αποφασιστικοτητα.ξυπνησε ανθρωπους,τους εκανε υπαρξεις,τους εδωσε ταυτοτητα,τους εκανε ομοιους και αλληλενδετους.

κι αμα σ αρεσει.

θελετε δε θελετε παρτε το χαμπαρι,αναρχοτρομοκρατες της δεκαρας,
θα βαλουμε ταξη σ αυτον τον τοπο.πανε αυτα που ξερατε.
οι ξενοι φιλοι περιμενουν να ερθουν να επενδυσουν,
να τσεπωσουμε κατι,οτι προλαβουμε.
εχουμε επιχειρηση,δεν κωλοβαραμε.

κι αμα σ αρεσει.

η αθωοτητα απ την στιγμη που αρχιζει η δραση ειναι δυνατο να αποφυγει το εγκλημα?
η εξεγερση προυποθετει την απαρνηση της βιας?
φερτε μας κι αλλους υπουργους…

Ποτε Δεν Ξερεις Σε Ποιον Μιλας!

οι παραληρηματικες αποφασεις τους
επισυρουν ευθυνες.
αναλαμβανουν την ευθυνη
αυτοι που σκεφτονται
ή ειναι ικανοι να σκεφτουν.

οταν δεσεις το γειτονα σου στο καταρτι
πρεπει να τραβηξεις κουπι
οσο οι σειρηνες βραχνιαζουν
+ ο παλιος κοσμος ειναι πισω σου.
Δεν υπαρχουν λαθη.

ο αληθινος πιστος μπορει να πιστευει σε
1 πολιτικο συστημα
ή σε 1 θρησκευτικο δογμα,
αλλα δεν μπορει να πιστευει αληθινα στη ζωη.
μη με απελευθερωνεις
θα φροντισω ο ιδιος
αφου μιλησω στο γειτονα μου.
+ ας μην ξερεις ποτε σε ποιον μιλας.
αν σου μιλησει μια λεξη;

κοιτα τους
θα κανουν γιορτες στο δρομο
με τις ταλαιπωρημενες τους στολες
που θα γινουν δευτερο δερμα τους οριστικα,
την ασπιδα να βαραινει επικινδυνα
+ το κεφαλι να ποναει μες στο κρανος...

κοιτα οι αλλοι εχουν κινησει

Το εργο φαινεται χιλιοπαιγμενο ,αυτη τη φορα ομως δειχνει να εξελισσεται μυστικιστικα.
ο παραλογισμος οπισθοχωρει συνεχως γλειφοντας τις πληγες του.
η γλωσσα της προπαγανδας επιστρεφεται σαν απαραδεκτη.
η καταστολη και η ποινικοποιηση της ελευθερης συνειδησης παυει να αφαιρει το δικαιωμα συμμετοχης στην διαμορφωση της.
η νομιμοτητα δεν ειναι πια προσχημα για υποταγη.
οι πολιτικες μας παλινδρομησεις ,τα θρησκευτικα μας δογματα ,οι κοινωνικες μας φιλοδοξιες,και τα οικονομικα μας παρε-δωσε ειναι για ολο και περισσοτερους τοσο ασημαντα.
το χιλιογραμμενο σε τοσους τοιχους "ερχομαστε απ το μελλον" μοιαζει ρεαλιστικα οραματιστικο.
ο γοργα αυξανομενος πληθυσμος απο φοβισμενα μη-σκεπτομενα θυματα,αποβλακωμενα μοιαζουν τοσο αδυναμοι,σχεδον ζομπι.
οι ευλαβεις ημι αγραμματοι τρεμουν και ξεφωνιζουν.
μπορει και να ερθει η μερα ,μπορει και οχι.
αλλα δεν εχει σημασια.
ο μπλεικ το βρoντοφωναξε διακοσια χρονια πριν:
το Υψηλο παραμενει κατ'αναγκην σκοτεινο για τους Αδυναμους ανθρωπους.αυτο που μπορει να ειναι σαφες για εναν ηλιθιο δεν ειναι αξιο της προσοχης.

εσυ Μ.

Σε Θυμαμαι..σου εκανα ερωτα σα γαιδαρος.
Ειχα ερθει στο ραντεβου μονο για να σε πηδηξω.

Υπαρχει κατι αραγε να μας κρατησει νεους?
Και εχουμε ζησει ανευθυνα το μεγαλυτερο μερος της ζωης μας.
Η ευθυνη της επιλογης,
η διαχειριση της ελευθεριας και του χρονου,
η μη πειθαρχηση σε ανωθεν εντολες,
η πνευματικη ενηλικιωση,
ο απογαλακτισμος από εξουσιαστικούς κανόνες,
ο προσδιορισμος του σκοπου της υπαρξης,
εγω ειμαι εδω για τον καιρο...

Πρεπει να εχουμε υποψη μας ομως οτι η κεντρικη δυναμικη της φυλης μας δεν ηταν ποτε η συγκρουση αναμεσα στο καλο και το κακο,αλλα μαλλον αναμεσα στη φωτιση και την αγνοια.Ο κοσμος οπως ειναι!Η ζωη οπως ειναι!
Οι γαιδαροι θα προτιμουσαν τ' αχυρα περισσοτερο από το χρυσαφι, γιατι σ' αυτους ειναι πιο ευχαριστη η τροφη απ' το χρυσαφι.
Και βρισκω τωρα τον εαυτο μου,
Παρακαλαω να γυρισεις...

εδω πολυτεχνειο,εκει πολυτεχνειο,που ν'το πολυτεχνειο

Κονιακοκαιρος.
Επετειος του πολυτεχνειου της γιορτης του κνιτη και της παλινορθωσης του καραμανλισμου.
Το συστημα θα καταρευσει απο τα μεσα και παλι!
Το σκηνικο σκατα και παλι.Τα μαγαζια κλειδαμπαρωνονται,μπατσοι παντου,Πρωτοετεις κνιτες πουλανε ριζοσπαστη,κρανοφοροι οννεδιτες εισβαλλουν με στεφανια,τσακωμοι ποιος θα καταθεσει πρωτος,ανακοινωσεις του στυλ"η φιμωση της αντιθετης φωνης ειναι βασικη αρχη των φασιστοειδων" ,πασπιτες κατεβαζουν δικο τους μπλοκ(ειναι δικια τους Η σημαια εξαλλου!),συριζιτες ακολουθουν ξεχωριστη πορεια,ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΕΙΝΑΙ ΕΞΕΓΕΡΣΗ,τα τειχη του συστηματος καταρρεουν.
Κονιακοκαιρος.
Το πολυτεχνειο ζει στις γεφυρες του Λαλιωτη και στις κατουρημενες μερσεντες του Τζουμακα!
35 χρονια μετα οι αγχωμενες παραταξεις και οι χλεμπονιαρηδες κνιτοπασπιτες και αλλοι απογονοι αυτων που με νυχια και με δοντια προσπαθησαν να εμποδισουν την καταληψη ,επιτελους την οικειοποιηθηκαν.
Κονιακοκαιρος.
Και τελος η δραματουργικη κορυφωση.
Επαναστατικη συναυλια του Γιαννη Αγγελακα στην αιθουσα τελετων του Α.Π.Θ.-με δωρεαν εισοδο-πληρωμενη απο ΤΟΝ ΠΡΥΤΑΝΗ.Καυλα.
Ο Βασιλης Παπακωνσταντινου των οο's ξαναχτυπα!Με την λατρεμενη του μισομεθυσμενη φωνη μας μεθαει.Πανω που τελειωσε το κονιακ.Ευτυχως δεν ανεφερε τιποτα για αγωνες και εξεγερσεις (εκτος απ τα κλισε για τους αγωνιστες που ηταν εκει αλλα δεν κτλ).
Και βεβαια τσιμουδια για κρατουμενους ακομα και οταν αναρτηθηκε πανο αλληλεγγυης πισω του ,μονο ατακες του στυλ <ε παιδια προσοχη τα καλωδια >
Ακομα και οταν του αρπαξαν το μικροφωνο για να απευθυνθει καλεσμα για πορεια σε λιγες μερες,η ανταπόκριση του καλλιτέχνη Γιαννη ηταν ανυπαρκτη συνεχιζοντας απλα το τραγουδι και ακουγοντας την αγαπη...



εδω πολυτεχνειο,εκει πολυτεχνειο,που ν'το πολυτεχνειο?
Παπατζιδικα κολπα της εξουσιας με στεφανια ,σουβλακια ,εθνικες εορτες ,πανο που παιρνει ο αερας,και λαπαδες που μας κουμανταρουνε...

[Δημήτρης Πολιτάκης]

Αυτό που είναι ανησυχητικό (έως τρομακτικό) είναι το αβάσταχτο βάρος της προσδοκίας , της προσμονής, της λαχτάρας που μετέφερε ο «μαύρος γερουσιαστής του Ιλινόι». Είναι φοβερό να γίνεσαι τόσο γρήγορα, τόσο έντονα και τόσο απόλυτα σύμβολο ελπίδας και αλλαγής σε παγκόσμιο επίπεδο. Ακόμα κι ο Μοχάμεντ Άλι θα είχε μουδιάσει. Η υποστήριξη του Ομπάμα (το «endorsement» που λένε) υπήρξε πρωτοφανές: Από τις παρυφές των προοδευτικών media κάθε Τύπου μέχρι τον «Economist», τον οποίο κάποτε ξεφωνούσαν τακτικά (και όχι πάντοτε άδικα) επιφανή στελέχη του ΠΑΣΟΚ ως την επιτομή της συντηρητικής και αγρίως καπιταλιστικής αντίληψης των πραγμάτων. Βγήκε - δεν βγήκε, η «ενέργεια» που έχει προκληθεί από αυτή τη σχεδόν άνευ όρων στήριξη κάπου πρέπει να διοχετευτεί για να μην υπάρξουν παρενέργειες, τις οποίες κανείς αυτήν τη στιγμή δεν μπορεί να προβλέψει ούτε κατά προσέγγιση.

Η αλήθεια είναι ότι αντιμετώπιζα δύσπιστα την υποψηφιότητα του Ομπάμα. Μου φαινόταν κάπως «fake», σαν κατασκευασμένος σε liberal εργαστήριο, με βασική προδιαγραφή να ακροβατεί σε λεπτές ισορροπίες: νέος αλλά όχι και εντελώς άψητος, ωραίος, αλλά όχι γλάστρα, μαύρος αλλά όχι έντονα, αριστερούλης (για τα αμερικανικά δεδομένα), αλλά όχι έντονα (όχι «κόκκινος», αλλά «pinko» που έλεγαν παλιά τους ύποπτους για τα φρονήματά τους). Από την άλλη, πώς ήταν δυνατόν να βγάλουν μαύρο και μάλιστα με τέτοιο μυστήριο επίθετο; Γυναίκα έμοιαζε πολύ πιο ρεαλιστική προοπτική (υπήρξαν άλλωστε πολλά προηγούμενα σε όλα τα μήκη και πλάτη του πλανήτη: Ινδία, Ισραήλ, Νικαράγουα, Πακιστάν, Βρετανία, Γερμανία).

Και εκτός αυτού, μου ήταν πάντα συμπαθής η Χίλαρι Κλίντον (όχι ότι έχει καμιά σημασία η άποψή μου). Αλλά της την έπεσαν ακόμα κι οι πιο προοδευτικοί με όρους που μόνο σεξιστικοί θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν, εγκαλώντας την για αλαζονεία, υπεροψία, καχυποψία, «υστεροβλεψία (sic) και όλα τα -ψία» που έλεγε κι ο Χατζηχρήστος ως «Ζήκος». Συν όλες τις αμαρτίες του Μπιλ, ο οποίος όμως -αντίθετα από τη σύζυγό του- ήταν μανούλα στην απολογία χωρίς κόστος, είτε όταν δήλωνε «δεν εισέπνευσα» (τη φούντα) είτε όταν ζητούσε «συγγνώμη για τη χούντα» από τον Πρόεδρο της ελληνικής Δημοκρατίας την ώρα που καιγόταν η Αθήνα με M.C. τον Κώστα Καζάκο σε μια πρωτοφανή εκδήλωση «αντιαμερικανισμού της ζεϊμπεκιάς». Στην άλλη όχθη του Ατλαντικού πάντως, αντίθετα από το μύθο που τους θέλει παραδοσιακούς υποστηρικτές των Δημοκρατικών, οι περισσότεροι συμπατριώτες μας ψηφίζουν στάνταρ και δαγκωτό Ρεπουμπλικάνους, γιατί είναι συντηρητικοί (όπως κι εδώ), μεγαλοπιάνονται και ονειρεύονται γκλαμουριές (όπως κι εδώ) και απεχθάνονται την πραγματικότητα την οποία αντιπροσωπεύουν οι «έγχρωμες» μειονότητες στα χαμηλότερα επίπεδα της πυραμίδας (όπως κι εδώ).

Ανεξαρτήτως αποτελέσματος, ήταν τελικά η επιλογή του Ομπάμα η ιδανική. Η Χίλαρι είναι σίγουρα πιο έμπειρη, ενδεχομένως πιο ικανή αλλά και πιθανότατα εν δυνάμει πολύ πιο ζημιάρα (ως χαρακτήρας, όχι ως γυναίκα). Και σίγουρα είναι πιο δύσκολο να ουρλιάζεις ότι «η Αμερική είναι ο Διάβολος» όταν ο Πρόεδρος των ΗΠΑ είναι μαύρος και το μεσαίο όνομα του είναι Χουσεΐν. Ίδωμεν. Όπως είχε γραφεί στο τελευταίο τεύχος του «Time», «ο μήνας του μέλιτος ενδέχεται να αποδειχθεί τόσο εύθραυστος όσο αυτός που αποτελεί τη συνέχεια ενός μεθυσμένου γάμου στις τρεις τα ξημερώματα στο Λας Βέγκας». Ο νέος Πρόεδρος θα πρέπει να διαχειριστεί το βαθύτατο εμφύλιο διχασμό της χώρας του σε κάθε επίπεδο - τόσο σε σημαντικά (όπως το δικαίωμα στην άμβλωση) όσο και σε ασήμαντα θέματα (όπως το θέμα με τους γκέι γάμους, και δεν το λέω εγώ, αλλά επιφανείς και μη Αμερικανοί γκέι που βλέπουν την προοδευτική ατζέντα του παρελθόντος να εκφυλίζεται σε μικροαστική σαπουνόπερα). Επίσης, θα πρέπει να αλλάξει τη γνώμη του μέσου πολίτη του πλανήτη, ο οποίος εξισώνει τον αμερικανική οικονομία με τη Lehman Brothers και την αμερικανική δικαιοσύνη με το Γκουαντανάμο. Η «πολιτική του φόβου» δεν είναι μόνο απωθητική, αλλά και αποδεδειγμένα αναποτελεσματική. Η «ελπίδα της αλλαγής» που βιώσαμε αυτές τις μέρες ήταν επίσης κι ένα πολύ καλοδεχούμενο αντίβαρο στα μίζερα και αφόρητα αυτο-αναφορικά επεισόδια του δικού μας μικροπολιτικού συστήματος που παρακολουθούμε καθημερινά από τις εφημερίδες και την τηλεόραση. Αυτό που χρειαζόμαστε είναι κάποιον να μας καθησυχάσει. Όπως ο Ομπάμα. Ή όπως αυτός ο υπέροχος ευπατρίδης μπον βιβέρ μετεωρολόγος στον AΝΤ1: «Να έχετε ένα καλό βράδυ και να μην ανησυχείτε για τον καιρό. Όλα θα πάνε καλά για πάντα από δω και στο εξής». Χρυσέ μου άνθρωπε... Εσένα θέλουμε.

Συμπερασματα Της 4ης/11/8

Δεν έχω ιδέα. Το δικό μου το μυαλο το ’χω κάψει καιρό τώρα. Η μόνη ένδειξη ότι δουλεύει ακόμα είναι ένα διαρκές βουητό, σα να ξέχασε κάποιος ανοιχτή την πόρτα του ψυγείου..




Ομπαμα-Μακ Κειν 1
Βερντερ-Παο 2





4/11: Σήμερα πραγματοποιείται η αντίθεση Κρόνου – Ουρανού.
Αυτή είναι μια εξαιρετική σπάνια όψη, η οποία περίπου κάθε 40 χρόνια.
Την τελευταία φορά που είχαμε ένα τέτοιο αστρολογικό φαινόμενο, ήταν την δεκαετία του 1960!

Ο Κρόνος και ο Ουρανός σύμφωνα με την Ελληνική μυθολογία, ήταν ορκισμένοι εχθροί.
Ο Κρόνος στην Παρθένο επηρεάζει το πεπτικό μας σύστημα και τα έντερα.
Ο Ουρανός από την άλλη επηρεάζει το ορμονικό σύστημα και δημιουργεί διαταραχές στον ύπνο, αφού αντιπροσωπεύει το νευρικό σύστημα.
Θα επηρεάσει ιχθύες, παρθένους, Διδύμους και Τοξότες που ανήκουν στο τρίτο δεκαήμερο.
Έτσι λοιπόν αυτή η όψη έρχεται να επηρεάζει πολλούς τομείς όπως είναι η υγεία, η εργασία, η ρουτίνα, σχέσεις κτλ.
Στόχος του Ουρανού είναι να σπάσει με κάθε τρόπο τις παλιές δομές και να φέρει αλλαγές.[http://astrosfiga.blogspot.com]