να δοκιμασω κι ας μη δω-λεει του χρονου

(εγω νομιζω πως εκπροσωπουμαι+κι αυτος νομιζει πως με εκπροσωπει)
στρατοπεδευσαμε στα σκοτεινα απανω απο την αβυσσο.
αφουγκραζομαι πισω απ ολα τα φαινομενα μια μαχομενη ουσια,
θελω να σμιξω μαζι της.
αφουγκραζομαι πως και η μαχομενη ουσια πολεμαει-πισω απ ολα τα φαινομενα να σμιξει μαζι μου.
το τωρα στεκεται αναμεσα και μας χωριζει.
καποιος μου ειπε πως ειναι η αναγκη μιας προετοιμασιας μας για μια εξελιγμενη φαση του ανθρωπινου γενους.
καποια μου ειπε πως ειναι το γιατι δεν πρεπει να κλαιμε για τα γκρεμισμενα.
το ψεμμα σερνει το χορο λες εσυ απ εξω.
εδω σημειωσε πως δεν θελω να κρινω κανεναν.
αφου ανηκουμε στη ζωντανη υλη που περιεχουμε+oxi στο υφος ή ηθος αλλοτινων καιρων.
για δοκιμασε και θα δεις-λεει ο χρονος.

ελα αποψε στου θωμα

αφου και εμεις οι απιστοι κοιταξαμε τις παλαμες σου εκθαμβοι,
αντικρυσαμε την αληθεια που εφτιαξες εκει μεσα.
ιησου δε με πειθεις πια,λεω να σε βγαλω απ την πριζα,
εισαι διαφημισεις και εκπτωτικα κουπονια.
παρε τις παλαμες σου και μουντζωσέ με καλυτερα,
οθονες βλεπω που ειν οι πληγες σου?
βλεπω ανθρωπους με ωραια πραγματα στο κεφαλι τους να κυριευονται απ την απογνωση του κερδους.
βλεπω το λαβυρινθο των αποφασεων να μην καταληγει πουθενα.
βλεπω την αποφασιστηκοτητα και τη θεληση να καταλαγιαζουν μπροστα σε στιγμες καθωσπρεπει ευτυχιας.
βλεπω τη δυναμη και την πιστη που λες οτι δινεις,πουλαει παπαρουνες και παιρνει λεφτα.
σε μισω και φοβαμαι.
βλεπω οτι ο καιροσκοπος γιαπης και ο κουρελιασμενος αστεγος ξερουν περισσοτερα για τη ζωη απο σενα.
ο κυνικος κανει το ρομαντικο ειλικρινη και ο ρομαντικος κανει τον κυνικο ανθρωπο.
μπορεις με τους καταλληλους ελιγμους να βελτιωσεις τις συνθηκες της ζωης σου μεσα στα υφισταμενα πλαισιά της,
ή μπορεις να μπορεις να επεκτεινεις τα ορια της μεταμορφωνοντάς τα.
μπορεις να ριψοκινδυνευσεις τα παντα για μια γευση πλουτου,
μπορεις και για κατι που ιδεα δεν εχεις.
"λενε πως ειναι η καταλληλη εποχη για το παλατι της επαναστασης αλλα εδω που μενω εγω,
αυτο το παιχνιδι δεν ειναι παρα μια ενοχλητικη λυση."
εδω σε θελω.
και γι αυτο σου λεω πως εισαι ενα μεγαλοπρεπο τιποτα.
βαλε τα λερωμενα σου χερια στις τσεπες και φερε μου μαγεια και ποιηση ή τιποτα.
εισαι μια απογοητευση εκτος και αν
... .

Το ενα και Απαραιτητο

καποιος μαρτης ξυπνησε με τα φρενα πατημενα και τα κρατησε πατημενα μεχρι το καλοκαιρι.ενταξει να πουμε.δεν πειραζε και κανεναν αυτο.εκεινη η εποχη ηταν τα χρονια του γιωργακη και κανεις δεν πηγαινε πουθενα.
ουσιαστικα η ζωη ειναι παιχνιδιαρα.βεβαια μερικες φορες το παιζει λιγο αγρια.σαν ενα μωρο ελεφαντα δεν ξερει την ιδια τη δυναμη της.
τον εχει βαλει απο κατω και τον παταει μεχρι να βγαλει ζουμι.
εκεινη ειναι που τον κατσαδιασε τοσο αποτελεσματικα που στα ματια του εμφανιστηκε ενα συννεφο απροσδιοριστης ενοχης.
εκεινη τον εστιψε τοσο μεθοδικα μεχρι να του αποσπασει μερικους λυγμους.
οταν τον εφτασε σε καταλληλο βαθμο δυστυχιας αρχισε να τον παρηγορει.
τον κρατησε σφιχτα στην προστατευτικη αγκαλια της,εχτισε γυρω του ενα καστρο,εσκαψε ολογυρα μια ταφρο και σηκωσε την κρεμαστη γεφυρα.
μονωσε τα γυμνα συρματα.
και εκεινος που ειχε καμφθει μεσα στις αντιξοοτητες ολων των εποχων,χωρις να νοιαστει κανεις για τον ιδιο,και ο ιδιος για τον εαυτο του,την αφησε να τον κολακεψει.
ειναι το σημειο που εκεινη η μαγεια που αποφασιζει για μια ζωη λιγοτερο ρηχη,λιγοτερο ασφαλη,με λιγοτερους κοινωνικοιυς περιορισμους,
εξαφανιζεται.
ο ανθρωπος οταν εγκαταλειπει τη μαγεια,εκ των πραγματων βρισκει ενδιαφερον στην πολιτικη και τους επιχειρηματιες.
εκεινος της ειπε σ αγαπω,
εκεινη διαμαρτυρηθηκε οτι δεν τη ξερει καν,
εκεινος της απαντησε πως το συναισθημα ειναι ανωτερο της γνωσης.
ετσι τελειωσε μια απ τις πιο αξιολογες και λιγοτερο κατανοητες ερωτικες ιστοριες.
καθε αλλο παρα τελειωσε...

Ουρλιαχτο

απο ενα σημειο και μετα ,ο μεγαλυτερος φοβος σου γινεται μηπως σε καμια στροφη συναντησεις τον εαυτό σου και αρχισεις μετα τα τωρα που ειμαι εγω,ποιοι ειν ολοι αυτοι,τραβηξου ρε,τί θελω και τί θελουν απο μενα.
μια στιγμη να σου φυγει απο απεναντι ομως,εσυ να εισαι στο μπαρ,να κατσει καπου παραδιπλα με την παρεα του,και να σου ριχνει λοξες ματιες,+τελικα να σου πιασει την κουβεντα.
εκει σε θελω.οταν θα σε αγχωνουν ολο το υπολοιπο βραδυ τα γελια σας σας και εσυ θα σαι αλλου.οταν πηγαινονταας τουαλετα να αδειασεις απ τις μπυρες,κολλησει το βλεμμα σου στο καζανακι και σου ρχεται η μυρωδια απ την παλια ραπτομηχανη.το κουδουνακι του σχολειου,τα μερεντακια με τα μικρα κουταλακια που τα τσακιζες,το απλωμενο της μαγιο πανω στο δεντρο,ποιος ηταν πλακα πλακα ο μεγαλυτερος φοβος σου?
θα σου πω αμεσως.
μηπως ειχανε δικιο οι ρεζιληδες.
ενταξει ετσι ειναι τα πραγματα,αν περιμενεις να κανεις κατι με την αξια σου ξεχασέ το,αν χρειαστει θα του ζητησω καμια χαρη,χωσου να καβαντζωθεις καπου και δε γαμιεται,να εχεις το κεφαλί σου ησυχο,να μην πεινασουμε.
αντε μας ζαλισατε μαλακες,προελαυνει κι ο βαζελος στην ευρωπη,ερχεται χουντα,το βλεπω στη χωριστρα του βγενοπουλου.εκτος και αν.
εθνικη συναινεση εδω και τωρα,αλλα μαζεψε τους μπατσους απο μπροστα μου,κοψε τους μισθους τους αν θες,ξαναστειλε τον παγκαλο στο bbc να τους αναγγειλει οτι η εξεγερση βραζει και ανεβαινει και στα μπαλκονια σας.παρτε το δανειο χαρισμά σας και εξαφανιστειτε-ολοι δρομο μετα.να δουμε τί θα κανουμε.μουνακια

Ανακατωσαρια-Γρεβενα

η δυναμη ενος τεχνητου παραδεισου ισοπεδωνει τα παντα.
φερτε μου ενα κλειστο συνολο οπου κανεις δε θα χωραει,
να φερω τον κοσμο αναποδα και να τον δημιουργησω ξανα απ την αρχη,
+να ειμαστε κοντα
+να μου εξομολογεισαι
γιατι ερχονται αγρια βραδυα.
ωραια ειναι εδω.
ειναι 14 φεβρουαριου και το γηπεδο ειναι γεματο.
πρρεπει να ειμαστε γυρω στα 500 ατομα εδω μεσα.
το παρκε τελικα ειναι αρκετα βολικο.
τα παιδια που στησανε στο τριποντο ετοιμαζονται για εξω,
εμεις ειμαστε στη γραμμη του αουτ στο υψος της ρακετας.
κοιτα πως κουνιεται εκεινη η σκηνη στο τζαμπολ,μαλλον θα πηδιουνται μεσα.
στις κερκιδες μια παρεα στριβει τσιγαρα
και παραδιπλα κατι κοπελιτσες χορευουν τα δικα τους.
κι αν μερικες φορες πρεπει να πεισεις και να εξηγησεις,
λιγη σημασια εχει,απ την πρωτη ματια θα καταλαβεις.
κι αν πιεζει καμμια φορα ο ενας τον αλλο,
η γλωσσα δεν χρειαζεται,η σιωπη ειναι λυτρωτικη και το πιο σημαντικο ειναι το μοιρασμα του χρονου.
ειχε συναυλια στις 5 τα ξημερωματα στην πλατεια αλλα την εχασες.
η τεχνητη καλοσυνη μπλοκαρει τα συναισθηματα και ο ψηλος κατω απ την μπασκετα ροχαλιζει σα βοδι.
που ειναι αυτος με το μπουζουκι να παιξει κατι,
ελεος πια με το ederlezi 100 φορες το ακουσαμε,
κι ασε με μενα στα συννεφα μην το συζητας.

Ενα Γραμμα Στο Χαλακι

Σύμφωνα με τον Φουκώ, η πανθομολογούμενη σήμερα αποτυχία της Φυλακής ως σωφρονιστικό ίδρυμα δεν αποτελεί παράδοξο, αν τη δούμε διαφορετικά. Αν κατανοήσουμε το τρίπτυχο Δικαιοσύνη, Αστυνομία, Φυλακή ως ένα ενιαίο σύνολο που ακολουθεί μια τακτική, μια τεχνολογία, μια οικονομία της ανομίας, της παραβατικότητας, της εγκληματικότητας. Που σαν τέτοιες, μικρή μόνο σχέση έχουν με την έννοια της Δικαιοσύνης. Που διαφοροποιεί, αποσιωπά, ανέχεται, επιλέγει και αναπαράγει ορισμένα τμήματα μέσω της φυλάκισης. Ο εγκλεισμός στη Φυλακή παίζει εδώ καθοριστικό ρόλο και συνεπώς η «αποτυχία» ίσως να μην είναι τέτοια. Αυτός προφανώς είναι ο λόγος που ενώ εδώ και δύο αιώνες η κριτική έχει κονιορτοποιήσει τον επίσημο σωφρονιστικό σκοπό της Φυλακής και οι δήθεν μεταρρυθμίσεις της για τον πραγματικό σωφρονισμό, εξαρχής και μέχρι σήμερα δεν σταμάτησαν ποτέ, η Φυλακή ζει και βασιλεύει, όπου και να στρέψουμε το βλέμμα μας. Αντί να κλείνουν, κτίζονται όλο και περισσότερες.
Αυτές οι σκέψεις με κυρίευσαν μετά τη διπλή απόρριψη από τη Διεύθυνση της Φυλακής -και με τις δύο κυβερνήσεις- ενός αιτήματός μου, που είναι και νόμιμο και λογικό, στα πλαίσια του επίσημου σωφρονιστικού λόγου. Σύμφωνα με το άρθρο 20 παρ. 1 του Εσωτερικού Κανονισμού Λειτουργίας ορίζεται ότι «σε κάθε κατάστημα οργανώνονται προγράμματα εκπαίδευσης (...) σε συνεργασία με ειδικά κέντρα κατάρτισης (...)». Περιττό να πω ότι σε όλα αυτά τα χρόνια του εγκλεισμού μου μετά το 2002 κανένα τέτοιο πρόγραμμα δεν υπήρξε, εκτός απ' το σχολείο δεύτερης ευκαιρίας. Στο οποίο, όταν το 2005 ο τότε συγκρατούμενός μου Αγγ. Κανάς θέλησε να φοιτήσει κάνοντας αίτηση, την απέρριψαν με αστεία προσχήματα και δεν τον δέχτηκαν.
Το 2003, με προσωπικές μου ενέργειες μέσα από τη Φυλακή, πληροφορήθηκα ότι υπήρχε ένα πανεπιστήμιο στο Παρίσι, το Paris7-Diderot, όπου φυλακισμένοι σε χώρες της Ε.Ε. μπορούσαν να φοιτήσουν. Γράφτηκα σ' αυτό, αφού τίποτε ανάλογο δεν υπήρχε στη χώρα μας, και φοίτησα στα μαθηματικά, κανονικά όλ' αυτά τα χρόνια. Τον Ιούνιο πήρα το δίπλωμα Master RA Rech. και στη συνέχεια έγινα δεκτός για τη Διδακτορική Διατριβή. Με ειδοποίησαν όμως ότι έπρεπε να διαθέτω έναν ηλεκτρονικό υπολογιστή για την προετοιμασία της, όπως γίνεται στις χώρες της Ε.Ε. Με πληροφόρησαν μάλιστα ότι δεν θα υπήρχε θέμα ασφαλείας, αφού μπορούν τεχνικά να μπλοκάρουν τον υπολογιστή, ώστε αυτός να είναι συνδεδεμένος μόνο με το portal του πανεπιστημίου. Στις 17-9-2009 έκανα λοιπόν αίτηση προς τη Διεύθυνση της Φυλακής να μου επιτρέψουν να φέρω για λόγους εκπαιδευτικούς έναν υπολογιστή.
Η απάντηση μου δίδεται στις 30-9, τέσσερις μέρες πριν από τις εκλογές, είναι απορριπτική, με την αιτιολογία ότι το άρθρο 19 παρ. 6 του Εσωτερικού Κανονισμού Λειτουργίας «απαγορεύει απολύτως τη χρήση ηλ. υπολογιστών στους χώρους κράτησης».
Επισήμως την απόφαση υπογράφει το Συμβούλιο της Φυλακής, αλλά γνωρίζω ότι η αίτησή μου είχε σταλεί στο Υπουργείο. Ομως ο Εσωτ. Κανονισμός Λειτουργίας στο άρθρο 19 παρ. 6 λέει ότι απαγορεύεται η χρήση υπολογιστή «εκτός αν υπάρχουν ειδικοί εκπαιδευτικοί λόγοι ύστερα από απόφαση του Συμβουλίου της Φυλακής», που είναι ακριβώς η περίπτωσή μου.
Ξανακάνω λοιπόν στις 25-10-09 δεύτερη αίτηση, ενώ στις 14-10 τρεις καθηγητές μου - μεταξύ των οποίων και η επιβλέπουσα το Διδακτορικό- και η Διευθύντρια του Τμήματος του Γαλλικού Πανεπιστημίου στέλνουν επιστολή στον Υπουργό Δικαιοσύνης και στον Διευθυντή της φυλακής. Σ' αυτήν υποστηρίζουν το αίτημά μου και υπογραμμίζουν ότι είναι η πρώτη φορά που ένας φυλακισμένος συνεχίζει τις σπουδές στα Μαθηματικά σε τόσο ψηλό επίπεδο και ότι είναι σημαντικό για τη Δημοκρατία και για την αντιμετώπιση των φυλακισμένων στην Ευρώπη να του επιτραπεί να προσφέρει στη συλλογική Επιστημονική Ερευνα. Η απάντηση έρχεται στις 2-12-09 και είναι πάλι απορριπτική για τους ίδιους λόγους! Αυτή τη φορά απ' τους αρμόδιους του Υπουργείου Δικαιοσύνης, υποτίθεται σήμερα εκσυγχρονιστές και προοδευτικούς!
Στις 10-1-2010 κάνω τρίτη αίτηση ενώ παράλληλα προσφεύγω στο Συνήγορο του Πολίτη γι' αυτήν την παραβίαση του δικαιώματος στη γνώση. Στην αίτηση επικαλούμαι τους Ευρωπαϊκούς Σωφρονιστικούς Κώδικες που περιέχονται στη σύσταση Rec (2006) 2, η οποία έχει υιοθετηθεί από την Επιτροπή Υπουργών του Συμβουλίου της Ευρώπης στις 11-1-2006, που προσδίδουν ιδιαίτερη σημασία στην εκπαίδευση των κρατουμένων ορίζοντας χαρακτηριστικά (στην παρ. 28.1) ότι «κάθε Φυλακή θα επιδιώκει να προσφέρει σε όλους τους κρατουμένους πρόσβαση σε εκπαιδευτικά προγράμματα, τα οποία θα είναι όσο το δυνατόν πιο κατανοητά και τα οποία θα ανταποκρίνονται στις ανάγκες τους και θα λαμβάνουν υπόψη τις φιλοδοξίες τους». Επικαλούμαι το άρθρο 55 του Εσωτερικού Κανονισμού Λειτουργίας που ορίζει ότι «ο εγκληματολόγος εξετάζει τη νομική και την πραγματική κατάσταση των κρατουμένων με στόχο την εναρμόνιση των μέσων και μεθόδων έκτισης των ποινών με τη νομολογία του ΕΔΔΑ, τις συστάσεις και τους στοιχειώδεις κανόνες διεθνών οργανισμών». Τέλος, προτείνω συγκεκριμένους χώρους εντός της φυλακής όπου θα μπορούσε να βρίσκεται κλειδωμένος ο υπολογιστής, όπου θα πηγαίνω τις ώρες που θα ορίσουν, ώστε να μην παραβιάζεται η απαγόρευση κατοχής υπολογιστή εντός του προσωπικού κελιού. Μέχρι σήμερα περιμένω την απάντηση. Τέσσερις μήνες έχουν περάσει για ένα τόσο απλό, λογικό και σύννομο αίτημα.
Βέβαια μέσα στα πλαίσια του επίσημου λόγου περί σωφρονισμού, οι δύο απορρίψεις συνιστούν κραυγαλέα αντίφαση, θέατρο του παραλόγου με πρωταγωνιστή το ίδιο το κράτος. Εάν όμως τον δούμε σαν ιδεολογία, σαν ιδεοληψία, όλα φωτίζονται και γίνονται λογικά. Η φυλακή δεν σωφρονίζει. Διαχειρίζεται το έγκλημα κατά το δοκούν, περιορίζοντας όχι μόνο το δικαίωμα στην ελευθερία, αλλά σειρά από άλλα δικαιώματα, ανάμεσά τους και αυτό στη γνώση. Αποκωδικοποιώντας τες λοιπόν, το μήνυμα σε απλά ελληνικά επιβεβαιώνει τον Φουκώ και είναι σαφές: Τα ντοκτορά είναι για τους καθώς πρέπει, τους golden boys, τους Υπουργούς, όχι για τους εγκληματίες.
Φυλακές Κορυδαλλού 28-1-2010
Αλέκος Γιωτόπουλος

Μια Σιωπη Χωρις Αφη,Συχνα Με Διαστασεις

(μην του μιλας αυτουνου,)
(σε μεταχειριζεται σα να εισαι κανονικος ανθρωπος)
σταματημενος στο φαναρι γυρνας το κεφαλι δεξια
και διαβαζεις στον τοιχο περιμενε να πρασινισει μαλακα.
μπροστα σου ενα ζευγαρι κουναει κατι αλυσιδες με φωτιες
και τα κουρασμενα σου ματια φτιαχνουν πινακες ολοκληρους
οπου ξεπηδανε δρακοι,ξωτικα,μεθυσμενες νεραιδες.
αναρωτιεσαι πώς θα σου φαινοταν αν απο αυριο
εκπαιδευονταν ολοι οι δημοτικοι αστυνομοι σε τετοιου ειδους
εξυπηρετηση των πολιτων-οδηγων.\
(γαμωτο θα μαζευανε πολλα περισσοτερα απ οσα απ τις κλησεις και τις πινακιδες και θα χαμογελουσαν και λιγο(μαλλον)
η κοπελα μπροστα σου φτιαχνει μια χοανη και σου χαμογελαει.
κατεβαζεις το παραθυρο και δυναμωνεις τη μουσικη.
ψαχνεις στις τσεπες σου να βρεις κανα κερμα
και μεμιας η μαγεια χανεται.
ανεβαζεις το παραθυρο και βαζεις πρωτη ντροπιασμενος
ενω τα ορκ πισω σου κορναρουν μανιασμενα.
εφτασες σπιτι και ψαχνοντας για παρκινγκ
σκεφτοσουνα μια ιστοια που ειχες ακουσει
για 2 κεκεδες που πλακωθηκαν στις μπουνιες,
επειδη νομιζε ο καθενας οτι ο αλλος τον ειρωνευοταν.
δερνοντουσαν για ωρες μεχρι να τους χωρισουν εξηγωντας τους τί συμβαινει.
καληνυχτιζοντάς το τζανκι στην εισοδο της πολυκατοικιας σου,
ξεδιπλωνεται μπροστα σου η λυση του μυστηριου.
ειμαστε ολοι πρεζακια και μας χαλναν το μυστικο μας..

Που Πηγαν Ολοι,Οσοι Ξεχαστηκαν

πρεπει να το παραδεχτεις πια.
η μνημη σου εχει κατασταφει.
σου θυμιζουν πραγματα που ειχες εκμηστηριευτει καποτε
και ξαφνιαζεσαι και ντρεπεσαι σα να σε ξεγυμνωνουν.
καποτε ηταν ενδιαφερον και ειχε πλακα.

πρεπει να το παραδεχτεις πια.
σου δημιουργηθηκε φοβος να μην επαναλαμβανεσαι.
και σταματησες πια να συζητας,
δε θυμασαι τί εχεις πει και σε ποιον.
μην καταντησεις να λες τα ιδια και τα ιδια,το σκεφτεσαι.
καποτε ηταν ενδιαφερον και ειχε πλακα.

πρεπει να το παραδεχτεις πια.
μετρας το χρονο αντιστροφα.
ξερεις ανα πασα στιγμη τί ωρα ειναι και ποση σου απομενει.
ολα με το ρολοι τα κανεις πια.
πινεις χρονο απο του χρονου το πηγαδι,πιες ενα ποτηρι και για μενα.
καποτε ηταν ενδιαφερον και ειχε πλακα.

πρεπει να το παραδεχτεις πια.
εχεις πιασει τον εαυτό σου να γοητευεται απ την ασφαλεια κρυφα.
ειδες τα σημεια των καιρων?με σενα τα λεγαμε?
τελος παντων θα το φαμε το παραμυθι στο τελος,μου λεγες.
ενδιαφερον λιγο μπορει να ειναι αλλα δεν εχει καθολου πλακα.

ησυχασε η εκλειψη της παρασκευης ειναι,θα περασει,θα περασει...

ολοι αναζητουμε+ολοι αποδιωχνουμε

οταν η φωνη του ακουστει κουρασμενη και θλιμμενη
ολο εκεινο το κενο που νιωθεις,
θα σου φανει πως εξανεμιζεται.
και για μια φευγαλεα στιγμη θα αναρωτηθεςι πως κατεντησες ετσι.
μερικες φορες η παρεα με φαντασματα
δινει μεγαλυτερη δυναμη απ οτι η συναναστροφη με τους γυρω σου.

ειμαι ετοιμος θα τον ακουσεις να ψυθιριζει
και θα ειναι τοσο αοριστο
και δεν θα απευθυνεται καπου.
δεν ηξερε που πηγαινε και δεν ξερει που εφτασε θα σκεφτεις.
ξερολα.

μονο οταν τρεχεις σε λαθος κατευθυνση εχει νοημα να επιταχυνεις,
και μη ρωτας τί εννοει-πες του το εσυ.
εμεις που στο διαολο ημασταν?
μπροστα στη φωτια μιλωντας για πραγματα που δεν θα συμβουν ποτε.
και του χρονου σου ευχηθηκε.

βαδισε προς το εμπορικο κεντρο.

ο κοσμος δεν κερδιζεται με προσευχες

Ένα τραγούδι για το Ρεσάλτο

Ο Καραϊσκάκης έστησε τα ταμπούρια στο Μετόχι

Κι ο Κιουταχής μες τη χωσιά έχασε μια στρατιά

Η πόλη πήρε τ’ όνομα από το δέντρο κερατιά

Και από τον Γκίνη τον αδίστακτο μεγαλοτσιφλικά

Αποτραβήχτηκε ο Σαρωνικός ξεμπαρκάραν πρόσφυγες

Γέμισε η ιχθυόσκαλα μικρασιάτικες φωνές

Πηχτή η λάσπη χέρσα οικόπεδα αρχαία κληρονομιά

Και το πείσμα να κερνά τις παράγκες γιασεμιά

Βρες με…

Λιπάσματα στο μεσοπόλεμο Μποδοσάκης και Κοπή

Το τσιμεντάδικο χορεύει βαλς με το φουγάρο της ΔΕΗ

Πρόσφυγες που γίναν απεργοί του ιδιώνυμου στρατοί

Ρεμπέτες που γλιστράν στο τραμ τα χαράματα βουβά

Κατοχή και θάνατος εμφύλιος και ζωή

Ο Μιχάλης του ΕΛΑΣ σβήνει με τον Φωτάκη αγκαλιά

Απ’ τη Ρέπουλη ως το Νερό στην Μάχη της Ηλεκτρικής

Γερμανοί Άγγλοι φάλλαγες και οι ρουφιάνοι στην αυλή

Απ’ τα ταμπούρια στα νησιά εμφύλια προσφυγιά

Απ’ τις αλάνες στα στενά πάντα βαριά τα λαϊκά

Το πεϊνιρλί κι η Φίνος Φιλμ μπερδεμένη εργατιά

Τρέλα τρελή που λύθηκε στα Ιουλιανά

Τα τανκς από την Παπανικολή αράξαν στην Ερμού

Οι χαφιέδες στρώθηκαν για πατσά στου Κεραντζάκη

η εξορία τύλιξε τα σπίτια στη σιωπή

που έσπαγε με σαμποτάζ θραύσματ’ από γιασεμί

το πυκνό τσιμέντο έπνιξε τις φωνές μες τις αλάνες

και η μεταπολίτευση στις ντουντούκες τις φωτιές

η Σαλαμίνος κατηφόρισε προς το σοσιαλισμό

και η Δημοκρατίας ανηφόρισε προς τον οπορτουνισμό

η πλατεία Λαού άδειασε από τον περιώνυμο λαό

είδε στα τραπεζοκαθίσματα τον καινούργιο του εαυτό

τι δεξιός και τι αριστερός στα μοντέρνα καφενεία

τι πούλια τι αυγερινός στα πούλια στα κωλοχανεία

στις μέρες μας τις πονηρές η χούντα κι η δημοκρατία

σχεδιάζουν στα υπουργεία τους τη νέα τυραννία

οι μελανοχιτώνες γυαλίζουν τις στολές

σάβανα γαλανόλευκα στολίζουν τις μεταγωγές

κι αν έρχονται από την Ερμού ή τη Δημοκρατίας

με τον εισαγγελέα και τους ανακριτές

πάντα θα φεύγουν τρέχοντας κοιτώντας στις αυλές

μη τους ματώσουν γιασεμιά κι εμφύλιοι εραστές

Βρες με…

καθεται μεσα σου και σε κρυφακουει

ωραια που ειναι στην κατασκηνωση.
τι νυχτα ηταν εκεινη.
ειχες μπει στην σκηνη των κοριτσιων και ξαπλωσες μαζι της στο σκοταδι.ολες κοιμοντουσαν και καμμια δεν καταλαβε τιποτα τοσο αθορυβος που ησουν.εκεινη σε περιμενε.αγκαλιαστηκατε και φιλιοσασταν αθορυβα και το κοκκορακι μες στο στηθος σου κουνουσε τα φτερα του σσαν ανεμιστηρας.
μετα τα μεσανυχτα ο ξαφνικος θορυβος σε παγωσε.ηταν ο αρχηγος της κατασκηνωσης τυφλα στο μεθυσι,να μην μπορει να περπατησει και την καραφλα να γυαλιζει σαν φακος γερμανικος-σε πιασε πανικος.
κρυφτηκες οσο μπορουσες και το αιμα σου παγωσε.
εκεινος εφτασε μπροστα στο κρεβατι της και αρχισε να την πασπατευει στα σκοτεινα.
τη χουφτωνε κανονικα κανα δεκαλεπτο ο σαλιαρης.
δεν σε ειδε παντως οπως ειχες κουλουριαστει κολλητα στον τοιχο κατω απ τον υπνοσακο.φτηνα τη γλυτωσες.
την αλλη μερα ηρθαν και την πηραν οι γονεις της.
ποτε δεν την ξαναειδες.
κατι οτι ηταν σοβαρα αρρωστη ακουσες,αλλα απο μεσα σου εβραζες.
εφταιγες και εσυ.
εκεινο το βραδυ πρωτη φορα καταραστηκες καποιον.
ο συναισθηματισμος είναι η επισημη αργια του κυνισμου.
ο γιαουρτοπολεμος στις τραπεζαριες μετα απο λιγες μερες ηταν η ευκαιρια σου.
παρτα καραφλα-τιμωρια στη λαντζα αλητη.
το μισος μεγαλωνει, ποσο πια...

Σα Βαλσακι Σ1 Φιλμ Εμπορικο

και να που φτασαμε στην εποχη των ιπταμενων τρενων.
προετοιμαστηκαμε τοσο καλα γι αυτην απ τα σχολεια και τις διαφημισεις χρονια τωρα.
ηρθε και η ωρα να λυθουν οι καταρες πια.

καλο και κακο ειναι οι προκαταληψεις τους.
τιποτα δεν ειναι τραγωδια γιατι τιποτα δεν ειναι αναποφευκτο.
εφ οσον κανενας δεκεμβριος δε θα ειναι πια ο ιδιος.

παρεμβολες στους δορυφορους,
χακερς στα υπουργεια και διαρροες,
παρενοχλησεις των μεσων ενημερωσης και επικοινωνιας,
επιτοπου συμφιλιωση και συνεργασια με την αστυνομια για την προωθηση του χαους.

καταληψεις παντου.
κεντρα διαβουλευσης και ληψης αποφασεων.
συντονισμενο πλιατσικο στα μουσεια,
ολοι οι φανταροι α.α.,στο δρομο με στολη εφ οπλων λογχη...

τιποτα δεν ειναι αναποφευκτο.
η χιμαιρα αφηνει να κυνηγηθει και εσυ της αφαιρεις το μελοδραμα!

συγκεντρωσεις και συναυλιες στις εκκλησιες,
ολα τα μπουζουξιδικα κοινοβια,
υπηρχαν καποτε σημαιες και χριστουγεννιατικα δεντρα.
πατριδα σου ειναι εκει που μισησες.

Οι Αποφασεις Που Μας Πηραν

η πρωινιατικη ομιχλη ειναι αυτο που χρειαζομαστε.στα 5 μετρα δεν φαινεται τιποτα.
ο συνοδηγος που τη βρισκει την ορεξη και μιλαει ετσι?
αυτες οι αποφασεις που παρθηκαν σε μια ζορικη περιοδο της ζωης του(οκαιει την πιο δυσκολη ως τωρα)
και τα ειδε ολα.
ελεγε ,ελεγε και δεν σταματουσε.
τσακισμενος απ την προσκρουση-πεσμενος στο τερμα του γκρεμου-μεσα σ1 στεγνο τοπιο επιβιωνεις.σηκωνεσαι και ψαχνεις για νερο ή πεθαινεις.γενναια αποφαση.
ακομα για νερο ψαχνεις...

ειναι φως φαναρι.αυτες οι μερες δεν κι απ τις πιο ευκολες.υποψιαζομαι το ιδιο για πολλους αν μπορω να διαβασω καλα πισω απ τις γραμμες.
οι προσδοκιες σωτηριας και τα πεπλα μυστηριου και μετα καμμια μαγεια και καμμια παραμυθενια παραλια.και σταυρωμενα δαχτυλα...

Μπορεις Να Το Πεις κι Ετσι

γυρισα στη σουιτα μου και κλειστηκα μεσα για καμποσες μερες.

γιατι μερικες συζητησεις προσπαθουμε να τις αποφευγουμε ή να τις καθυστερουμε?
αν και δεν γνωριζομαστε νομιζω οτι σε ειδα να ζεις με μια αψογη ηθικη χωρις τη βοηθεια των κοινων συμβολων.
δε θελω να σε προσβαλλω,πραγματικα δε θελω.

και ποια ειναι αυτη η γνωση που βρισκεται εξω απ το απλοικο εμπειρικο πλαισιο?
υποτιθεται πως πρεπει να εμπιστευεσαι τα ενστικτα σου,γιατι υποτιθεται πως δουλευουν προς οφελός σου.
εγω παντα ηθελα αλλαγες επωδυνες-μπορεις να τις δεις να συνδεονται αναποσπαστα μεταξυ τους.

ο πινακας ζωγραφικης δεν ξερει ποιος τον ζωγραφισε.
η ιστορια δεν ξερει ποιος τη λεει.
η ποιηση δεν εχει ιδεα ποιοι ή τί ειναι οι ποιητες.
ο,τι φερετε θα παρετε.

κατα ποσο δινεις στον αλλο δικιο ή αδικο ειναι περα για περα θεμα συνηθειας.
και το ενα και το αλλο εχουν νοημα.

χρειαζομαστε επειγοντως να ριψοκινδυνευσουμε τα παντα για κατι που θα μεινει ακαταληπτο ακομα κι αν το επιτυχουμε.
και παρακολουθω τη μουμια σα γερακι.
σε εχουν περικυκλωσει...

χαμενη προελευση και αντεστραμμενες αξιες

καταλαβες τί εγινε τωρα?
σ ενα τρελαδικο στην σταυρουπολη υπαρχουν 7 εγκλειστοι που πιστευουν ακραδαντα οτι ειναι ο ιησους χριστος.φυσικα εχουν και οι 7 δικιο.
η ολοκληρη αληθεια ειναι οτι μολις εμαθαν οτι ο καθενας εχει θεικη φυση φτανει να ξερει οτι εχει θεικη φυση,μπερδευτηκαν
-σκονταφτοντας στην αυτογνωσια-
και αρχισαν να φερονται αλλοκοτα και οδηγηθηκαν εκει οπου ειναι ακομα.

σ ενα γυαλινο πυργο στο λεκανοπεδιο μερικοι σπουδαγμενοι συμβουλατορες πολιτικων πιστευουν οτι μπορουν να μελετησουν καθε κοινωνικο φαινομενο σαν φυσικη διεργασια.να τα ερμηνευσουν με φυσικους νομους και να τα προβλεψουν με μαθηματικες εξισωσεις μοντελοποιωντάς τα με απολυτη ακριβεια.με οπλο την την παρατηρηση και τη συγκεντρωση στοιχειων πετυχαινεται η προβλεψη και ο ελεγχος.η μετατροπη σε δογμα καθε συμπεριφορας.

επειδη ομως υπαρχουν πολλοι τροποι να μετατρεψεις τους ανθρωπους σε θυματα και ο πιο υπουλος ειναι να τους πεισεις οτι ειναι.
επειδη αν η τιμωρια ή νομος υπηρχε παντα τοτε πώς ξερεις τί συμβαινει οταν δεν υπαρχει.
επειδη δεν υπαρχει χρονος για μοδες,αλλοκοτα δογματα και ψευδοπροφητες.
επειδη οποιος εχει οδηγησει ειτε αυτοκινητο,ειτε μηχανη γνωριζει τη γοητεια της στραβοτιμονιας και της μετωπικης.
επειδη μερικες φορες πρεπει να φυσηξεις ντο για να βγει σολ.

οι πρωτοι νομοι της κοινοβουλιομηχανικης ειναι:
α.εχει χαθει κατι αλλα δεν θυμομαστε τί.
β.οφειλουμε να βεβαιωθουμε οτι δεν το βρηκε κανεις.
γ.ελπιζουμε να μην ειναι σημαντικο.

μ1 καλαμακι κομμενο

χτες ξαναβρηκες το κεφι σου
μην το ξαναχασεις ποτε.
κατεβηκες στο μοναδικο μαγαζι και βρηκες εκεινον τον πιτσιρικα που σου στριβε τσιγαρα διπλα απ το δωματιο των γονιων του.
ψυχη αλλη δεν υπηρχε.εκατσες μαζι του.
αφου σου εξιστορησε οσα εχει ζησει τα τελευταια 10 χρονια,
τις φορες που δεν επιασε το στοιχημα για ενα κωλοματς,
τις δουλειες που τον διωξανε επειδη αργουσε,
τα νταλαβερια στα γυφτικα,
την παοκαρα που δεν τραβαει,
μαντεψε που δουλευει η Κ.,
που τον καλεσανε παλι για το φανταρικο και πως να τους ξεφυγει,
χρωσταει και 2 χαρτια στον Μ.
κουβεντα δεν εβγαλες και τί να πεις.
σκεφτοσουν οτι περασε η ωρα και δε θα ξυπνας το πρωι.μην αργησεις δε λεεει.
με 3 ωρες υπνο βεββαια σαν ζομπι θα εισαι σιγουρα.
και σου ρθε στο μυαλο εκεινος ο ιδρωμενος γκριζομαλλης:
"εξω φυγε ή καλοπαντρεψου,γιατι σαν και μενα θα καταντησεις να το θυμασαι"
και θυμαμαι τα λογια της...
θα ρθει το ξημερωμα με μια ψευδαισθηση αιωνιοτητας,και το τελος που δεν περιμεναμε.
ασυναισθητα σηκωνεσαι απο τη θεση σου και κατευθυνεσαι προς το μπαρ...

ξαφνικα μου ρθε μια ορεξη για νεσκουικ.

"το μικρο και το μεγαλο
μια φθινοπωρινη αυγη
πιαστηκαν απο το χερι
να γυρισουνε τη γη.
και με κλαμματα και γελια
πεσανε στον καναπε
και εμειναν εκει για παντα
δε σηκωθηκαν ποτε"

το θαρρος ειναι θαρρος οπου κι αν το βρεις.
αναμφιβολα η γενναιοτητα που οφειλεται σε μπουκαλι,
ή σε ενα κυρηγμα ή ενα βιβλιο ή μια παραξενη συναρμολογηση,
δεν εχει τη δυναμη και την αγνοτητα που ερχεται κατευθειαν απ την καρδια.
αλλα το θαρρος ειναι θαρρος οπου κι αν το βρεις.
καποτε χαρη σε μερικα μμπουκαλια
ενας γνωστος βρηκε το θαρρος να διωξει την ανεξηγητη δειλια του
και να την προσεγγισει.
το ψευτικο θαρρος ειναι καλυτερο απ το καθολου θαρρος.
και πριν τα χριστουγεννα γονατισε στο ενα ποδι μπροστα της και αποφασισαν να μεινουν μαζι.αντι να καθεται να κακομοιριαζει μονος του σ ενα αδειο δωματιο και εκεινη ποιος ξερει.
το θαρρος ειναι θαρρος οπου κι αν το βρεις.
αναμφιβολα υπαρχουν πολλα περισσοτερα απ αυτα που αντιπροσωπευουν η τηλεοραση,το εμπορικο κεντρο,η δουλεια σου,η οικογενεειά σου,ο συντροφος σου.μαλλον.
αναμφιβολα αλλες φορες με σοφια,αλλες με ανοησια,
ποτε καταστροφικα ποτε αναποτελεσματικα.
το θαρρος ειναι θαρρος οπου κι αν το βρεις.
η εκλογικη διαδικασια ειναι τρομοκρατια.
κι η βολτα στην πολη χακι μεγγενη.
ξεχειλισμενοι καδοι απο σταυρωμενα ψηφοδελτια,απλετη προστασια απο παραφουσκωμενους κινδυνους,οδοντιατροι πανω απ το ανοιγμενο σου στομα,παλικαραδες με κολλητα ασπρα μπλουζακια,γεροι με τιτλους,κοινωνικη αποδοκιμασια,πιεσεις φιλων,ανταποδοση συνολικα.
το θαρρος ειναι θαρρος οπου κι αν το βρεις.
να πανε να γαμηθουνε και τα μικρα και τα μεγαλα.
δεν θα ψηφισεις...

Ειμαστε Ολοι Συνδρομητες!

1.ο εγκεφαλος διεπεται απο αρχες τις οποιες και ο ιδιος αδυνατει να κατανοησει.
μερικες φορες ειναι τοσο δειλος που οχι μονο αγνοει τις αρχες λειτουργιας του,
αλλα και φυσικους νομους στους οποιους ειναι υποχρεωμενος να υπακουσει.

2.οι ιδιες δυναμεις που σπρωχνουν καποιον να δημιουργησει πραγματα ή ιδεες,
που διαφωτιζουν ή διασκεδαζουν,
συχνα καταβροχθιζουν ενα μερος της προσωπιοκοτητάς του,
ωστε να μην αφηνουν περιθωρια για αβροτητες.

3.η κοινη λογικη ειναι η μικρη και ασημαντη μπουκια που απομενει.
η δυναμή σου.

4.τα εσχατα ερωτηματα σκλαβοι των αορατων διασυνδεσεων.

5.αν ο χρονος εχει τελος,με βολευει η χρονοχρεωση?

one questoin . always the same

σε ονειρευτηκα χτες το βραδυ.
ησουν γυμνη και προσπαθουσες να μπεις σ εναν καθρεφτη.
πριν εξαφανιστεις μου φωναξες εσυ και εγω θα ξανασυναντηθουμε,
σε μια σικατη καφετερια...
για ποτε βρεθηκα εκει.
ειχε μελαμψους εργατες που αλληλοκουρευοντουσαν
στα υπαιθρια τραπεζακια,
(γεμιζοντας το πεζοδρομιο πιτυριδα)
και ασχημες κομμωτριες που αλλαζαν χωριστρες σαν πολυβολα
στην μπαρα,
(γεμιζοντας τον τοπο με τσιμπιδακια)
τί δουλεια ειχα εκει?
στη σικατη καφετερια εχει σημασια ποιος χαιρεταει πρωτος τον αλλο.
(γι αυτο δεν χαιρετηθηκαμε καν,αν και ειδα που με ειδες που σε ειδα)
στη σικατη καφετερια τα καζανακια δεν εχουν τσαμπουκαδες απο καυτρες τσιγαρων.
(σιγουρα θα χαμογελασες ανεβαζοντας τη φουστα σου)
οι σικατες καφετεριες τετοιες μερες γεμιζουν ασφυκτικα.
(για δες-αδυναμοι αντρες που νομιζουν οτι ειναι πανισχυροι,
βρωμιαρες γυναικες που νομιζουν οτι ειναι διασκεδαστικες)
μετα κοιταχτηκα και ειχα πανω στα ρουχα μου τα κρυφα σου σημαδια και ουλες.
τετοιες μερες,
ειτε κρυβει κανεις τις αποψεις του-ειτα κρυβεται πισω απ αυτες!

Γλυκια Προσευχη

αν ν ακους αντεχεις την αληθεια
που εσυ ειχες ειπωμενη,
απο πανουργους νοθεμενη
ωστε παγιδα για τους αμυαλους να γινει...
ή να θωρεις ολα αυτα που χεις τη ζωη σου αφιερωσει
τσακισμενα+παλι να αρχινας να τα στηλωνεις με εργαλεια φαγωμενα...
χορεψε στο παλιο σου παραμυθι
τη μοναδική σου πραγματικοτητα
και μη φοβασαι τους δρακους,μονο τους πριγκηπεςςς.
φερε κινδυνο-φερε ελευθερια
φερε καλοσυνη-φερε αμαρτια!
(αλλα ειναι κριμα να σκεφτεσαι ετσι τωρα,
εξαλλου τιποτα δεν προκειται να αλλαξει...
παντως χαιρομαι να σ ακουω να τα λες αυτα,να τα πιστευεις!)

49 μέρες για το δίκιο Σου

Αν Δε Θελεις Να Ερθεις Κανεις Δε Θα Σε Εμποδισει!

ξεχασμενος σ 1 νησι μ1 αναποδογυρισμενο κουβα στο κεφαλι,
και δε σε νοιαζει αν θα γυρισεις πισω πια.
τελικα μια ανιση μαχη-παραδινεσαι.
χαθηκαμε στα στενα και δε σε νοιαζει αν θα γυρισεις πισω πια.
κλειδωμενος σε 1 καμπινα που δεν ειναι δικη σου,
μεσα σ1 πλοιο που δεν πληρωσες καν εισητηριο.
και δε σε νοιαζει αν θα γυρισεις πισω πια.
μεχρι που σε παιρνουν χαμπαρι.
(μα που σκατα βρεθηκαν μες στο πλοιο οι μπατσοι?)
παραβιαζουν την πορτα ιδρωμενοι και ετοιμαζονται να σου φορεσουν χειροπεδες.
τα λαθη ειν ανθρωπινα αλλα η απολαυση θεικη προλαβαινεις να πεις.
και δε σε νοιαζει αν θα γυρισεις πισω πια.
εκει το πλοιο αρχιζει να βυθιζεται.
αντε τυχερακια τη γλιτωσες παλι,σου χαμογελαει ο πιο χοντρος.
καθηστε να βγαλουμε μια φωτο για το facebook,
μη βουλιαζετε ακομα!
δε χωρας απ τι φινιστρινι ρε χοντρε...

οι λεξεις ειναι συμβολα που προσφερουν κοινες μνημες!